Algemeen

Familieromans op mijn nachtkastje

In mijn terugblik op 2020 haalde ik het al even kort aan: binnenkort ga ik een viertal familieromans lezen voor het cultuurwetenschappelijk seminar Letterkunde dat ik in april ga volgen. In deze blogpost laat ik zien voor welke familieromans heb gekozen.

Het boekenlijstje

Over de inhoud van het seminar is nog niet veel bekend, maar het belangrijkste is al wel bekend. Het is de bedoeling dat we vier familieromans gaan lezen (en er waarschijnlijk een verhaalanalyse op loslaten). Het lijstje bevat zes boeken waarvan je er vier mag kiezen om te lezen.

  1. Louis Couperus, Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan (1906)
  2. Frans Kellendonk, Mystiek lichaam (1986)
  3. Astrid Roemer, Gebroken Wit (2019)
  4. Valeria Luiselli, Archief van verloren kinderen (2019)
  5. Sarah de Mul, Retour San Sebastian (2017)
  6. Saskia de Coster, Nachtouders (2019)

Ik heb ervoor gekozen de romans van Frans Kellendonk en Valeria Luiselli voor nu achterwege te laten. Naar Mystiek lichaam van Frans Kellendonk zie ik namelijk tegenop omdat ik de korte teksten die ik voor de inleidende module heb gelezen best lastig vond. Misschien, als ik tijd over heb, ga ik het nog wel lezen. Het staat namelijk gewoon bij mij in de kast..

Daarnaast heb ik ervoor gekozen om Archief van verloren kinderen niet te lezen. Het is een boek over vluchtelingen en kinderen die verdwijnen in het grensgebied tussen Centraal-Amerika en Amerika. Het lijkt mij zo aangrijpend dat ik het op dit moment niet zie zitten om te lezen.

Vier familieromans

De vier familieromans die ik dus wel ga lezen zijn Nachtouders van Saskia de Coster, Gebroken Wit van Astrid H. Roemer, Retour San Sebastian van Sarah de Mul en tot slot mijn eerste Couperus: Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan.

Het zijn de vier actuele romans en een van de klassiekers uit het lijstje. Ik koos voor Saskia de Coster omdat ik daar veel over gelezen en gehoord heb. Het seminar was dus eigenlijk een goede reden om dat boek te kopen. In het boek haalt De Coster aan ‘hoe ideeën en gevoelens over intieme zaken als ouderschap en liefde mede bepaald worden door de maatschappelijke context waarin we leven en opgroeien.’

Sarah de Mul is hoogleraar bij de faculteit Cultuur- en rechtswetenschappen. Haar boek Retour San Sebastian ‘schetst een aangrijpend portret van een kind dat opgroeit in het grensgebied van talen en culturen en spiegelt ons in deze onzekere tijd een toekomst voor.’

In Gebroken Wit laat de Surinaamse schrijfster Astrid Roemer zien ‘hoe multicultureel de Surinaamse samenleving is en wat voor impact de hiërarchie van ras, kleur en geloof heeft op de opgroeiende kinderen.’ Het lijkt mij het mooiste boek van het lijstje.

Tot slot is Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan van Couperus het laatste boek van de stapel. Het moet er toch eens van komen, mijn eerste Couperus. Ik vind het fijn dat ik met medestudenten ben en dat we het samen gaan lezen. Op die manier hoop ik het goede eruit te pikken en blijf ik niet in het grijze gebied bungelen.


Jannie gaf al aan dat ze ook mee wilde lezen, wat gezellig! Mocht je ook mee willen lezen en daarover bloggen, laat het vooral weten. Heb jij al een van deze boeken gelezen?

2 thoughts on “Familieromans op mijn nachtkastje

  1. ‘Van oude mensen…’ wil ik ook nog graag eens iets lezen. Voor mijn examen las ik ‘De stille kracht’ en dat vond ik toen zo mooi. En ‘Eline Vere’ beviel me ook goed, een paar jaar geleden… 2013 om precies te zijn, vlak voor ik mijn blog begon, de tijd vliegt!

  2. Ik heb ze alle vier, via de online bieb, op mijn tablet staan en er al even van geproefd. Van oude mensen las ik heel lang geleden voor mijn opleiding en zag er toen ook een tv-serie van. Van Nachtouders en Retour San Sebastian verwacht ik veel. Van Astrid Roemer las ik een ander boek, dat vond ik moeilijk om te lezen. Ik weet niet of ik het allemaal haal voor april, maar ik begin in elk geval met Saskia de Coster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *