Prentenboeken19 maart 2019

0

2x prentenboeken van Thea Dubelaar

Een tijdje geleden genoten wij enorm van Wiegelied van Thea Dubelaar. De opgebouwde spanning, de teksten en de mooie illustraties maakten het voor een tijdje het favoriete voorleesboekje. Onlangs werd ik benaderd met de vraag om de twee nieuwste boeken te bespreken. Zeker wilde ik dat wel! En daarom ontving ik Kuiken en de zee en Prulletje vindt een zijden ei.

Thea Dubelaar

Kuiken en de zee

Het prentenboek is een vervolg op het vorige avontuur waarin Kuiken op weg ging naar de sneeuw. Maar de zee is hem ook onbekend, wat is dat en hoe ziet het er uit?

Oma Kip wil naar de zee.

Kuiken vraagt: Mag ik dan mee?

Maar wat is zee?

Weet oma dat?

Jawel, de zee is nat. 

Kuiken komt erachter dat de zee nat is. Anders nat dan het water uit de fontein of de plas van een teckel. De zee is namelijk heel groot en zout. Wanneer ze de duinen beklimmen komt Kuiken erachter dat de blauwe zee enorm groot is. Het zand is warm door de zon en de golven kunnen gevaarlijk hoog zijn. Toch kijkt Kuiken zijn ogen uit. Zijn oma leidt hem door het water en laat hem kennis maken met deze bijzondere wereld.

Dat is toch eigenlijk het mooiste wat er is: dat je je nog kan verbazen over dingen die je ziet en ervaart. Door de illustraties van Jenny Bakker wordt het verhaal compleet, de illustraties zijn ‘zacht’ en daardoor lieflijk. De korte rijmpjes maken het verhaal begrijpelijk voor de kleinsten. Het is spannend om te lezen hoe Kuiken bij de zee komt en daarnaast hoe hij de zee ervaart. Een prachtig prentenboek!

Prulletje vindt een zijden ei

Prulletje vindt een heel vreemd ei.
Wit en zacht en zonder dop.
Kleine Prul tikt er zachtjes op
en luistert met de kop vlakbij het draderige ei.
Er zit vast een verrassing in.
Een slangetje of babyspin!
Een schildpadje misschien?

De jonge Prulletje vindt een heel raar ei, heel anders dan waar hij zelf bekend mee is. Hij vraagt aan iedereen die hij tegenkomt of ze weten van wie dat ei is, maar alleen weet Zijderups het antwoord. Het is namelijk geen ei maar een cocon! Zijdevlinder houdt hem tegen wanneer hij het open wil maken. Ondertussen wil Atlanta (een mooie vlinder) liever dat hij naar haar cocon kijkt omdat daar immers een mooie vlinder uitkomt en geen saaie Zijdevlinder.

Het boekje gaat dan ook over dat iedereen er anders uit ziet, maar dat het vermogen om mooi te zijn niets te maken heeft met uiterlijk. Een belangrijk thema dus. Wederom is het verhaal op korte rijm geschreven, hoewel de teksten in dit boek langer zijn dan ik gewend ben. Er is wel speels gebruikt gemaakt van verschillende tekstkleuren.

De illustraties van Liënne ten Kate zijn ook heel anders, persoonlijk vind ik ze minder mooi omdat ze wat harder zijn. Daarnaast valt mij op dat in het kinderboek veel dieren voorkomen. Wanneer Prulletje met zijn ei bezig is, komen er veel dieren voorbij waardoor het af en toe wat onoverzichtelijk wordt. Vooral voor kleine kinderen lijkt het mij lastig te volgen. Gelukkig maakt het thema wat goed.


Graag wil ik Thea Dubelaar bedanken voor het ter beschikking stellen van de exemplaren. Kijk vooral even op haar site wat voor prachtig werk ze heeft geleverd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *