Romans en literatuur10 februari 2019

0

Panorama West van Wanda Bommer

Waar kan je beter de feestdagen doorbrengen op Terschelling? Ver weg van alle drukte in de stad en het vuurwerk. Voor Martijn wordt deze vakantie de eerste vuurdoop met zijn schoonfamilie. Wanda Bommer beschrijft zijn opmerkelijke verhaal in haar boek Panorama West.

Panorama west

Wanneer docent Martijn zijn leerlinge Francis ziet, vergeet hij de wereld om hem heen. Hij vergeet zelfs even (al dan niet bewust) dat een relatie met een leerling ethisch gezien niet wenselijk is. Het scheelt dat het cursus is die na een beperkte tijd is afgelopen en dat ze allebei volwassen zijn. Daarna wordt hun relatie al snel serieuzer.

Zelfs zo serieus dat hij zich laat overhalen om de feestdagen met haar familie op Terschelling door te brengen. De gesloten Francis probeert hem voor te bereiden maar slaagt hier niet helemaal in.

Hoe ogenschijnlijk hecht en normaal de familie ook lijkt, in de werkelijkheid gunt niemand elkaar het licht in de ogen. De oudste zus Gemma kan haar jongere zussen Francis en Chantal niet uitstaan. Er is constant strijd tussen hen, over alles.

De schoonouders lijken meer met vrienden samen te zijn dan dat ze de vakantie doorbrengen met hun eigen familie. De lezer merkt het al snel: hier is iets aan de hand.

Op het eiland wordt gedronken, gefeest, geruzied en er worden pijnlijke herinneringen opgehaald. Er zijn geheimen waar niet over gesproken wordt. Waar misschien wel nooit over gesproken is. Een geheim dat om Francis draait. Waarom wil ze het hem niet vertellen? Martijn zit er maar tussen als buitenstaander. Ik kan mij voorstellen dat hij weer naar het vasteland snakt.

De kinderen zijn er ook nog

De enige waar ik medelijden mee kan hebben zijn de kinderen. De tweeling van Chantal en Milan en zoon Ruben van Gemma en Stijn. Ze worden geregeld aan hun lot overgelaten en zijn vaak de dupe wanneer hun ouders weer eens ruzie hebben. Ook hier zijn de schoonouders in geen velden of wegen te bekennen. Hoewel Gemma overbezorgd is over haar zoon Ruben, laten Chantal en Milan hun tweeling voornamelijk aan de zorg van anderen over. Een bijzondere familie.

Net als bij De bijvangst en Springbonen schrijft Bommer in dit boek ook met een prettige schrijfstijl. Het leest vlot, is vermakelijk (op momenten zelfs humoristisch) en geheimzinnig. Vooral de achtergrond van de familie maakt mij benieuwd naar het vervolg van het verhaal.

Grijssie

En wat wil Bommer de lezer vertellen wanneer de kinderen een gewonde vogel met de naam Grijssie vinden? De vogel is zwaargewond maar toch wordt hij mee naar het huisje gesleept en verzorgd door de kinderen. De tweeling wil Grijssie het koste wat kost blijven verzorgen, terwijl Ruben beseft dat het beter is dat hij gaat (om te sterven).

Grijssie staat doodsangsten uit in zijn doosje bij de verwarming, dit terwijl zijn omgeving het beste met hem voor heeft. Grijssie komt vaker terug in het verhaal en dat is voor mij een signaal dat Bommer de lezer hiermee iets wil vertellen: een link met Francis misschien? Zij bevindt zich op Terschelling ook in vertrouwde omgeving, maar staat op momenten ook doodsangsten uit. Is het ook beter om haar los te laten, haar uit te laten vliegen?

Het klopt

Bommer heeft met Panorama West wederom een goed boek afgeleverd. Afgezien van de fijne, vlotte schrijfstijl is het verhaal onvoorspelbaar, spannend en bevat psychologische elementen. Hierdoor stijgt het boek mijns inziens in niveau. Het verhaal klopt, er zijn geen losse eindjes en ook de opbouw van het boek is verfrissend (begint met Martijn in 2009, dan het verhaal van Martijn en Francis in 2006 en eindigt weer me het eerste verhaal in een ander vertelperspectief) waardoor ik het eerste hoofdstuk op het eind nog een keer heb gelezen.

Panorama West is een aanrader en maakt nieuwsgierig naar ander werk van Bommer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *