Persoonlijk6 februari 2019

2

Kringloopvondsten #12

Vandaag moest ik voor een afspraak in Enschede zijn. Op mijn route naar huis reed ik vlakbij de kringloopwinkel Het Goed in Enschede. ‘Eventjes kijken’ wilde ik, niet perse om iets te kopen maar alleen om even te kijken. Ik parkeerde mijn auto aan de kant van de straat en liep naar binnen.

Kringloopvondst

Ik was niet alleen

Wat een drukte! Het eerste wat mij opviel was dat het enorm druk was, bij de balie stond een rij klanten te wachten om af te rekenen en ook in de winkel liepen genoeg mensen rond. Gelukkig is deze winkel ruim qua opzet en zijn kritisch wanneer ze spullen innemen. Dat zie je ook terug in de winkel: het is netjes, overzichtelijk en de spullen zien er ook acceptabel uit. Voor de kinderen vond ik twee prentenboeken, waaronder eentje over voertuigen (dochter is gek van  graafmachines, shovels en tractors). Voor mijzelf verdwenen heel geleidelijk zeven boeken in mijn mandje.

Ineens was mijn mandje vol

Als eerste kwam ik een mooi exemplaar van Vallende ouders van Van der Heijden tegen, maar deze heeft de eindeselectie niet overleefd aangezien ik Het Schervengericht ook nog in de kast heb liggen. Daarna kwam ik Tikkop van Adriaan van Dis tegen. Ik pakte het boek uit het schap en zag dat het een puntgaaf exemplaar was. Het verhaal vertelt de geschiedenis van twee blanke mannen die als student betrokken raakten bij het internationale verzet tegen de Apartheid. Na veertig jaar halen ze de banden weer aan en verkennen hun gevoelens van weleer. De twee mannen ontfermen zich over een talentvolle verslaafde die zij een nieuwe toekomst willen bieden.

Titaantjes waren we, een boek waarin 75 auteurs hun jonge ik een brief schijven volgde al snel. Evenals De leesclub van Renate Dorrestein. De eerdere boeken die ik van haar las bevielen mij goed en ik wil graag de rest van haar werk lezen. De leesclub gaat over 7 dames die een literaire cruise gaan maken onder leiding van hun allerliefste auteur.

Mijn blik viel ook op Grip van Stephan Enter waar ik de laatste tijd via social media positieve berichten over heb gelezen (waren dat Lalage en Antoinette?). Het verhaal speelt zich af in 2007 waarin de kranten de onsterfelijkheid van de mensheid aankondigt. Binnen twee decennia zal het zover zijn. Op deze dag zullen, twintig jaar na hun studententijd en eerste kennismaking in alpinistenkringen, Vincent, Martin, Paul en Lotte elkaar terugzien. Een incident op de Lofoten, boven de poolcirkel, stuurde hun leven op dramatische wijze. Er bestaat echter nog altijd verwarring over wat destijds precies is voorgevallen, en in de aanloop naar de voorgenomen reünie wordt het verleden voor ieder van de groep in een nieuw en soms ontluisterend perspectief geplaatst.

Over Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje heb ik ook positieve dingen gehoord. In dit boek had David Samuels op het Amsterdamse Barlaeus Gymnasium verkering met Naomi, een meisje dat precies zo was als hij, maar nu is hij 21 en op zoek. Naar zijn eigen identiteit, zijn plek in de samenleving, naar zijn toekomst en wat al niet meer. Mijn oog viel ook op De Comedy club van Eva Posthuma de Boer. Ik heb al tijden een boek op mijn luisterplankje staan (En het wonder ben jij), maar kies onbewust elke keer een ander boek. Toch blijf ik benieuwd naar haar schrijfstijl en de verhalen.

De Comedy club gaat over een journalist, een cabaretier, een kokkin, een verslaggeefster en een studente. Allemaal jagen ze hun eigen doel na, op zoek naar geluk. Het klinkt als een geruststellende gemeenschappelijke deler. Maar waar zoek je geluk – in lust, in ambitie, in idealisme, in creativiteit? En hoever ga je om het te vinden? Ongemerkt raken deze vijf mensen verstrikt in zichzelf en elkaar. En daarbij verliezen ze de grenzen uit het oog.

Tot slot keek ik nog even snel in de kast met poëzie, waar ik een uitgave vond van Doen en laten van Judith Herzberg. Een tijdje geleden gaf ik al aan dat ik meer poëzie wilde lezen. Ik was begonnen met de boeken van Rupi Kaur en ik ben benieuwd naar deze bundel.

Nog meer boeken?

Het eerste wat mijn zoon zei toen ik thuiskwam was letterlijk: ‘Waarom heb je zoveel boeken gekocht?’. Ehhh…. Nou ja, omdat ik ze graag wil lezen! Ik heb nog genoeg boeken die ik nog kan lezen, maar er zijn nog zoveel boeken die ik nog wil lezen. Ik kan dan de verleiding niet weerstaan om het boek voor zo’n mooi prijsje te laten staan. Noem het gek, noem het obsessieve verzamelwoede of noem het wat je wilt. Ik word er blij van, heb later weer iets te zeuren over mijn volle kasten (!) maar heb in ieder geval nog genoeg te lezen als ik word ingesloten door de sneeuw of als de oorlog uitbreekt. En jullie zijn natuurlijk ook welkom :-)

2 thoughts on “Kringloopvondsten #12

  1. Tjonge, dat is wel weer een hele stapel; goede keuze hoor. Het is ergens ook wel lekker om een eigen boek te hebben, ipv een bibliotheekboek of zo als je aan het lezen bent en je wilt bv aantekeningen maken voor een blogpost ;-) Kortom verantwoorde aanschaf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *