Non-fictie17 februari 2019

0

Jij bent toch mijn dochter? van Sarah Blom

Dementie. De angst van velen. Het besef dat je eigen verstand en geheugen het af laten weten. Dat je wereld anders wordt, dat je afglijdt en afhankelijk wordt van anderen. Het lijkt me verschrikkelijk beangstigend.Ouderenpsycholoog Sarah Blom beschrijft in Jij bent toch mijn dochter? casussen die ze in de praktijk heeft meegemaakt en geeft een kijkje in deze bijzondere wereld.

Jij bent toch mijn dochter van Sarah Blom

Ouderenpsycholoog Sarah Blom neemt ons mee in de aangrijpende belevingswereld van haar cliënten met dementie. Het zijn de meest uiteenlopende cliënten die in haar boek voorkomen. Ze beschrijft de casussen van deze cliënten in aparte hoofdstukken, zodat het fijn leest.

De verhalen van Sarah Blom ontroeren me, laten me af en toe ook grinniken maar bovenal geven ze mij inzicht. Zo wordt Sarah vaak in consult gevraagd wanneer de verpleging een probleem heeft of ergens tegen aan loopt. Bijvoorbeeld het vulgaire taalgebruik van een van de cliënten, of het gemopper en de negativiteit van een ander. Ook lezen we over een verliefd echtpaar die het liefst de hele dag aan elkaar lopen te friemelen en over een oudere dame die gedrag vertoont dat op exhibitionisme lijkt.

Sarah observeert de mensen, praat met hen en begrijpt daarna vaak de excessen van het gedrag. Door aanpassingen in het werk, bijvoorbeeld de manier van benaderen en hoe met het ‘probleem’ om te gaan worden deze excessen gedempt, verdwijnen ze maar bovenal wordt er gezorgd voor begrip. Ze beschrijft haar werk in begrijpelijke taal en zorgt met haar bijzondere verhalen ervoor dat het harde werk (zowel fysiek als mentaal) in deze ouderenzorg beter gewaardeerd wordt. Ik neem mijn petje af voor al die zorgverleners die dagelijks met deze cliëntengroep te maken krijgt, het lijkt mij erg intensief.

Jij bent toch mijn dochter?

Niet alleen creëert Blom waardering maar geeft ook inzicht in eigen handelen. Ze geeft waardevolle tips die mij meermaals hebben doen beseffen hoe het beter kan. Zo las ik over een overheersende dochter die haar dementerende moeder erg klein houdt, maar ook over de manier waarop dementeren af en toe benaderd worden met de vraag ‘Je weet toch nog wel wie dat was?’. Deze vragen vond ik altijd al tenenkrommend, het lijkt alsof iemands mentale gesteldheid getest wordt, maar nu weet ik dat ik het beste op dit soort vragen kan inspringen met humor. Houd het vooral luchtig en haal hiermee de stressreactie weg bij de cliënt.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik vond het een heerlijk boek, het geeft een inzicht in een hele andere wereld. Een wereld die eigenlijk niet zo ver weg is als we denken. Een wereld die moeilijk is, soms onbegrijpelijk maar bovenal een wereld waarin zorgverleners hard werken om de mensen zo goed mogelijk te begeleiden. Ik neem mijn petje van voor hen.

Jij bent toch mijn dochter? is een must-read voor alle manterzorgers, zorgverleners en betrokkenen die in hu leven te maken hebben met dementie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *