Non-fictie

Anna Boom van Judith Koelemeijer

Na de positieve afsluiting van het leesproject Wij lezen Anna Karenina, besloten we om, in afgeslankte vorm, verder te gaan met het lezen van Anna Boom van Judith Koelemeijer. Op deze dag, woensdag 21 november, publiceren Antoinette, Ali, Sandra, Lalage, Karin en Jannie onze bevindingen over het boek Anna Boom.

Anna Boom van Judith Koelemijer

Anna Boom. Van rusteloos meisje naar een rusteloze vrouw.

Ze groeit op in een leven waarin de wereld aan haar voeten ligt. Mits ze in ieder geval niet zo klein wordt gehouden door haar moeder. Haar vader is overleden toen ze klein was en sindsdien leven Anna en haar moeder in pensions in Italië en Zwitserland. Haar moeder is op zijn zachtst gezegd nogal beschermend en Anna wordt met fluwelen handschoentjes aangepakt.

Als jongvolwassene verhuist Anna met haar moeder naar Boedapest. Haar moeder belooft dat ze zich hier zullen vestigen. Het verdriet is dan ook enorm wanneer haar moeder bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog besluit naar Nederland te vertrekken. Een verdriet om het leven dat ze voorzichtig heeft opgebouwd in Boedepast. Verdriet om de liefde die ze voelt voor de getrouwde Géza. Eenmaal weer in Nederland wonende besluit Anna zich los te maken van haar moeder en het avontuur tegemoet te gaan. Ze gaat alleen, terwijl net de oorlog is uitgebroken, met de trein op weg naar Boedapest. Naar Géza.

Dit is het begin van een veelbewogen leven. Anna Boom groeit uit van meisje dat opgroeit onder haar moeders vleugels tot verzetsheldin, geliefde en vrouw. Ze redt onder andere vele Joodse mensen, weet tot twee keer toe aan de dood te ontsnappen, laat harten breken en vindt uiteindelijk de liefde. Ze helpt Oostenrijkse en Duitse bergbeklimmers die de Himalaya willen beklimmen, woont in India, Boedapest, Zwitserland en reist ondertussen ook nog eens op en neer tussen allerlei landen.

Recenseren van een levensverhaal

Dat Judith Koelemeijer besluit een boek over haar te schrijven is begrijpelijk. Wat een vrouw is Anna Boom geweest. Wat een durf, wat een lef en wat een leven heeft zij geleid. Niet dat ik met haar zou willen ruilen, een dergelijk reizend bestaan is niet iets wat ik ambieer. Koelemeijer weet het verhaal van Anna Boom op ingetogen wijze te beschrijven door vanuit het perspectief van Anna te vertellen. Daardoor wordt het verhaal nog persoonlijker.

Dat is meteen ook de reden waarom ik enige diepgang mis. Wat ging er om in het hoofd van Anna, wat voelde ze erbij? Aan deze elementen wordt minder aandacht geschonken door Koelemeijer. Wel weet ze de aandacht vast te houden doordat Anna in haar latere levensfase nog bepaalde dingen gaat herinneren. Dit geeft een extra dimensie en spanning aan het verhaal, maar dit had van mij wel wat eerder gemogen in het boek.

Maar wat is het lastig een levensverhaal te recenseren, omdat je juist geen afbreuk wilt doen aan de persoon die ik het boek centraal staat. Vinden jullie dat ook?

Waardering, dat heb ik voor Anna Boom en alle prachtige en dappere dingen die ze heeft gedaan. Dit boek geeft haar die waardering. Ondanks dat het op bepaalde punten wat scherper en strakker, wat beter, kon is het een must-read. Juist om de persoon Anna Boom niet te vergeten.


Lees ook de besprekingen van:

Antoinette
Ali
Sandra
Lalagè
Karin
Jannie

ps. Op 15 december publiceren Luna, Ali en ik onze eerste bevindingen van ons samenleesproject Wij lezen Oorlog en Vrede van Tolstoj!

5 thoughts on “Anna Boom van Judith Koelemeijer

  1. Je maakt onderscheid tussen Anna zelf en hoe het is opgeschreven, daar lijkt me niets mis mee. Maar ik herken jouw aarzeling wel, als je de schrijver en/of hoofdpersoon aardig vindt dan ben je voorzichtiger met het noemen van minpunten.

  2. Ik begrijp je helemaal hoor Sue. Als ik een recensie schrijf, dan beoordeel ik in de eerste plaats het boek. Niet het leven van de hoofdpersonen. Wel hoe er òver hen geschreven wordt. Bij non-fictie gaat het vooral om de feiten en of het prettig leesbaar is. Bij een roman beoordeel ik het op de diverse literaire aspecten (spanningsboog, stijl, karaktertekening, perspectief, motieven, etc). En het thema natuurlijk.
    Dit zou literaire non-fictie zijn. Dat maakt het ingewikkeld. Het is non-fictie, wekt de indruk van een roman, maar toch niet op een literaire manier. Eerder wat afstandelijke journalistiek, met een vleugje fictie. Een heel bijzonder mens, deze Anna Boom, zij verdient respect voor haar werk in de oorlog. Dat staat echter los van de beoordeling van het boek zelf. Ze komt niet echt tot leven in het boek dat Judith Koelemeijer over haar geschreven heeft.
    Alle recensies zijn inmiddels geplaatst en ik zag dat er meer bloggers zo over denken.
    Maar je hebt ook gelijk dat het boek alleen al vanwege het respect voor Anna Boom gelezen zou moeten worden. Goed dat je dat opmerkt!

  3. Die diepgang mis ik ook, Sue. Ik had graag wat meer over haar gevoel en haar gedachten geweten. Dat had wat mij betreft nog een extra dimensie aan het boek toegevoegd. Maar het boek blijft zeker de moeite van het lezen waard.

  4. Ik vind non-fictie altijd lastig om te recenseren Sue maar ik blijf het doen in de hoop er ietsje beter in te worden. Ik vond het geen literair boek, daarvoor mist er iets, ik vond het vooral heel integer gebracht en de afstandelijkheid waar andere bloggers het over hebben en het weinig weten van Anna’s gedachtegang weet ik aan het feit dat zij zo ís, in de brieven aan haar moeder stond ook weinig, ze hield mannen op afstand qua toelaten in haar hoofd, zelfs Jan kon daar niets aan veranderen, nou ja, dat is hoe ik het zie ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *