Romans en literatuur

Wij lezen Anna Karenina van Tolstoj #6

Op de valreep kan ik nog aansluiten bij de andere lezers, want gisteravond sloeg ik pas de laatste bladzijde van deel 6 om. En daar was ik wel blij om, want stiekem kijk ik wel uit naar het einde van het verhaal. In mijn besprekingen probeer trouwens zo min mogelijk spoilers te vermelden, maar ik merk dat het steeds lastiger wordt. Deze blogpost bevat dus spoilers over het verhaal.

Deel 6 bevat wat mij betreft hoofdstukken die wat langdradig zijn. Het deel begint over Levin en Kitty die tijdens de hete zomer allerlei familieleden en vrienden in hun huis op het platteland ontmoeten. Kitty vind het geweldig, ook omdat een groot deel van de aanwezigen haar familie betreft.

Tijdens de zomermaanden gebeurt er natuurlijk van alles in het huis van Levin en Kitty. Varenka, de vriendin van Kitty, komt op bezoek en wordt verliefd op een van de aanwezigen die Stephan (broer van Anna, man van Kitty haar zus Dolly) heeft meegebracht. Levin voelt zich wat ongemakkelijk door het bezoek en zijn stemmingswisselingen zorgen voor spanningen in zijn huwelijk. Kitty doet alles om haar man gerust te stellen, maar door zijn doemdenkerij belanden ze vaker in dezelfde situatie. Levin waakt trouwens als een havik over zijn zwangere vrouw, wat is hij voorzichtig met haar. Hij moet veel van haar houden maar lijkt zichzelf zo in de weg te zitten. Hij irriteert zich snel zoals tijdens een jacht die hij met onder andere zijn zwager maakt.

Anna en Vronski

Dolly is de enige vriendin van Anna die haar nog bezoekt. Ze is met Vronski ergens neergestreken waar ze zich inzetten voor de bouw van een ziekenhuis. Anna is eenzaam, leest veel maar kan de schijn goed ophouden. Ze lacht veel en doet gezellig, maar onder haar masker zit er veel verdriet en ongeluk. Hoewel Vronski en Anna veel van elkaar houden, komen ze niet nader tot elkaar. Ze begrijpen elkaar niet en spreken ook niet concreet uit wat ze van een ander verlangen of nodig hebben.

Daarnaast lezen we wat er allemaal op politiek vlak gebeurt en volgen we de verkiezingen door de ogen van Levin. Tolstoj beschrijft dit in detail, waardoor ik mijn concentratie er niet goed bij kon houden.

Verschuiving van kracht en zelfvertrouwen

Wat mij opvalt (volgens mij heb ik het ergens gelezen, maar waar…?) is dat in deel 6 duidelijk naar voren komt dat de verhoudingen verschuiven. Anna wordt als zelfverzekerde en in zekere zin onafhankelijke vrouw een psychisch labiele en onzekere vrouw. Ze lijkt compleet afhankelijk van de aandacht en bevestiging van Vronski. Hij begrijpt haar angsten, depressies en psychische dilemma’s niet. Ze komen niet tot elkaar hoewel ze verschrikkelijk veel van elkaar houden.

Levin echter wordt steeds zelfverzekerder nu hij getrouwd is met Kitty. Hij ziet het positieve in van mensen en van de wereld, is rustiger en daadkrachtiger (zoals hij omgaat met het bezoek in zijn huis op het platteland). Door zijn stemmingswisselingen handelt hij binnen zijn huwelijk irrationeel, het lijkt mij moeilijk om met zo’n man te moeten samenleven. Misschien dat hij na de geboorte van zijn kind die stemmingswisselingen kan overwinnen.

Tolstoj spreekt via Levin

Tamara opperde bij een van de eerdere blogposts dat Tolstoj zich identificeert met Levin. Nu zat ik toevallig even door het nawoord te bladeren waarbij ik las dat Levin op autobiografische elementen is gebaseerd. Tolstoj had ook last van stemmingswisselingen en hield er dezelfde (politieke) denkwijzes op na als Levin. Dit vind ik dan weer zo’n interessant weetje, omdat ik nu elke keer wanneer ik de gedachten van Levin lees dit koppel aan de persoon Tolstoj. Hij laat Levin namens hem tegen zijn lezers spreken.

In het nawoord vond ik nog een mooie, korte analyse van het verhaal die ik jullie niet wil onthouden:

Levin zoekt de zin van het leven. Anna Karenina zoekt de liefde die voor haar de enige zin van het leven is.

Ondanks dat ik het nog steeds een prachtig boek vind, kijk ik toch ook uit naar het einde.


Op 10 november verschijnt er een blogpost over deel 7 en 8 van Anna Karenina. Dit is de allerlaatste blogpost, want  dan is het boek uit!

En natuurlijk ben ik niet de enige die meedoet aan Wij lezen Anna Karenina. Er zijn nog een aantal bloggers of twitteraars die je absoluut eens moet bezoeken, namelijk:

14 thoughts on “Wij lezen Anna Karenina van Tolstoj #6

  1. Ik vind Levin ook zo’n eigenaardige man. Het ene moment is hij heel zelfverzekerd en diep gelukkig en het volgende moment is hij wantrouwig, jaloers en heel onzeker. Ik merk dat ik hem af en toe wel door elkaar zou willen schudden, omdat hij het zichzelf zo onnodig moeilijk maakt.

    Wat interessant dat Tolstoj autobiografische elementen in het karakter van Vronsky heeft verwerkt. Er zit in mijn boek een uitgebreide introductie die spoilers bevat, dus die ga ik na afloop van het boek ook maar eens doorspitten, op zoek naar dit soort interessante interpretaties.

    1. In mijn beleving maakt Levin het zichzelf niet onnodig moeilijk, het is zoals hij in elkaar steekt. Het is zijn passie die hem alle kanten op doet schudden. Voor mij is het juist heel herkenbaar dat zelfverzekerde tegenover die onzekerheid. Dat kan prima bij elkaar bestaan in een persoon en in mijn ogen is het zelfs logisch.

      1. Dat is ook zeker zo maar zijn reacties zijn direct zo extreem.
        Ik snap dat iemand zelfverzekerd en onzeker kan zijn, dat is zeker herkenbaar, maar bij Levin lijkt het alles of niets te zijn.

    1. Niet helemaal, ik was aan het bladeren en toen viel mijn oog op een bepaalde passage. Dat stukje heb ik gelezen, ik kijk uit naar de rest. Ik denk dat een meerwaarde heeft (voor mij in ieder geval) op de wijze hoe ik het verhaal heb geïnterpreteerd.

      1. Ah, op die manier. Ik hoorde het ook toen ik halverwege was en vond deze informatie ook van meerwaarde. Zoiets had best in een voorwoord mogen staan. Of misschien wel na de eerste twee delen. Maar zo worden boeken niet uitgegeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *