Romans en literatuur

Wij lezen Anna Karenina van Tolstoj #1

Lalagè had een geweldig idee toen ze de nieuwe uitgave van Anna Karenina van Lev Tolstoj (in een nieuwe vertaling van Hans Boland) zag: deze dikke pil lezen tegelijk met andere lezers!

En zo ontstond het leesproject Wij lezen Anna. We volgen hierbij het blogschema van Lalagè, want het dikke boek heeft ze opgedeeld zodat we frequent over het boek bloggen of twitteren. Het is maar net wat je wilt ;-)

Anna Karenina van Tostoj

Zelf lees ik een oude uitgave van Rainbow Pockets uit 1995 dat vertaald is door Wils Huisman. Het is een tweedehands exemplaar dat ik ooit op een van mijn strooptochten in een kringloopwinkel op de kop heb weten te tikken. Het boek ziet er ook mooi gelezen uit zonder vies te zijn. Ik geniet van het papier, de letters en de flexibiliteit van een pocket. Ik knak de rug en kan met één hand het boek vasthouden, heerlijk!

De introductie van Anna Karenina

Het verhaal begint met de huwelijksproblemen van Stephan Arkadjewitsj-Oblonski-Stiwa en zijn vrouw Dolly. Tussen hen woedt al een aantal dagen een ijzige sfeer en Anna, de zus van Stephan, verschijnt ten tonele. Ik vat het begin nu samen in slechts enkele zinnen, maar Tolstoj neemt hiervoor ruimschoots de tijd.

We lezen over de prachtige Anna en haar ontmoeting met Wronksi. Die op zijn beurt al een tijdje aan het flirten is met Kitty. Zonder al te veel in te gaan op de inhoudelijke verhaallijn, draait het in het eerste deel om de uiteenzetting van de personages. Zoals de titel van het boek ook aangeeft: het gaat om Anna wie ongelukkig blijkt te zijn in haar huwelijk en verliefd wordt op de jongere graaf Wronski.

Souplesse

Al vanaf de eerste pagina houdt Tolstoj mij in zijn greep want hij beschikt over de kunst om veel personages te introduceren en tussen hen te ‘zwieren’. Hij zoomt in, zoom uit, verschuift perspectief en zoomt vervolgens weer in. Het lijkt net of je van bovenaf naar een Russisch toneelspel mag kijken. Het enige waar ik even aan moet wennen zijn de hoeveelheid – lastige – namen. En trouwens, het gebruik van allerlei koosnaampjes maakt het onthouden ook niet gemakkelijker. Ook het taalgebruik klinkt wat ouwelijk (kan dat ook anders met een boek dat voor het eerst in 1877 verscheen). Het geeft in ieder geval sfeer aan het verhaal.

Waar ik van enorm van geniet is de sfeer van het oude Rusland. Het is interessant om te lezen hoe men leefde, waar de samenleving zich mee bezighield, wat de normen en waarden waren en de verstandhoudingen binnen verschillende lagen van de bevolking. Het is prachtig hoe Tolstoj in het hoofd kruipt van alle personages, hoe elegant hij over de pagina’s beweegt.

Nog geen enkele bladzijde heb ik met tegenzin gelezen en het enige dat ik wil is verder lezen want ik zag dat deel 2 verder gaat met het verhaal over Kitty.


Op 20 september verschijnt er een blogpost over deel 2 van Anna Karenina. Daarna posten we op de onderstaande data onze bevindingen:

  • 20 september deel 2
  • 30 september deel 3
  • 10 oktober deel 4
  • 20 oktober deel 5
  • 30 oktober deel 6
  • 10 november deel 7 & 8

En natuurlijk ben ik niet de enige die meedoet aan Wij lezen Anna Karenina. Er zijn nog een aantal bloggers of twitteraars die je absoluut eens moet bezoeken, namelijk:

Volgens mij heb ik alle deelnemers aan Wij lezen Anna in deze lijst. Als ik mensen ben vergeten, laat het gerust weten!

13 thoughts on “Wij lezen Anna Karenina van Tolstoj #1

  1. Hoi, hoi, ik doe ook mee maar zal geen blogs hierover schrijven maar wel op anderen reageren.
    Je zin over het zwieren tussen personages vind ik helemaal in de stijl van Tolstoi beschreven. :-)
    En wat het ouwelijke taalgebruik betreft, ik lees de vertaling van Boland en daar heb je dat denk ik toch veel minder. Nu heb ik ook wel meer Russen gelezen dus het kan ook zijn dat ik er al wat aan gewend ben maar ik denk toch ook echt dat Boland er een frisse, redelijke hedendaagse vertaling van heeft gemaakt.

    1. Wat leuk dat je reageert! Dat zwieren over de pagina’s – en vooral hoe vloeiend hij dat doet – doet mij ook denken aan de schrijfstijl van Allende. Het is niet helemaal vergelijkbaar, maar zij kan ook zo mooi heen en weer gaan met haar pen. Misschien trakteer ik mijzelf nog op de vertaling van Boland, al hoe wel ik dat ouwelijke toch ook wel wat vindt hebben.
      Welke Russen zou je nog meer aanbevelen?

  2. Die Rainbow pocket heb ik ook gehad en die was idd iets handzamer! Maar wat een prachtig boek he, en ik vind het zo mooi hoe Tolstoi de aandacht weet vast te houden. Tot nu toe nog geen scenes waarvan je denkt, ‘Ja, nu weet ik het wel, schiet op’. Ik ben benieuwd naar de overige delen. (en het idee dat ik nog 800 pagina’s moet, is geen straf!

    Groetjes,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *