Romans en literatuur

Wij lezen Anna Karenina van Tolstoj – #2

Lalagè had een geweldig idee toen ze de nieuwe uitgave van Anna Karenina van Lev Tolstoj (in een nieuwe vertaling van Hans Boland) zag: deze dikke pil lezen tegelijk met andere lezers!

En zo ontstond het leesproject Wij lezen Anna. We volgen hierbij het blogschema van Lalagè, want het dikke boek heeft ze opgedeeld zodat we frequent over het boek bloggen of twitteren. Het is maar net wat je wilt ;-)

Vorige week was ik in Utrecht, tijdens de eerste dag van het Uitfeest maar ook de dag dat de International Literature Festival Utrecht begon. Ik bezocht onder andere de tentoonstelling van Tolstoj in de bibliotheek. En ik heb natuurlijk geluisterd hoe de medewerkers van VBK-media bladzijdes voorlazen uit Anna Karenina op het centraal station van Utrecht. Het samenleesproject valt namelijk heel mooi samen met deze activiteiten!

Ook kocht in in Utrecht een nieuwere vertaling van Anna Karenina. Deel 2 heb ik nog in de vertaling van Wils Huisman gelezen, maar deel 3 ga ik lezen in de vertaling van Lourens Reedijk uit 1990.

Leesbeleving van het tweede deel van Anna Karenina

In deel 2 wordt Anna in haar rol van het boek geplaatst. Je merkt dat ze steeds meer de hoofdpersoon wordt, dat alle bijpersonages eigenlijk om haar heen draaien.  Op dit moment zat ik te wachten want in deel 1 nam Tolstoj uitgebreid de tijd om de setting te creëren en de personages te introduceren.

Zonder al te veel spoilers weg te geven valt het Stephan op dat zijn vrouw Anna veel aandacht schenkt aan graaf Wronksi. Het vervelende hierbij is dat het iedereen om hen heen ook opvalt. De trots van de Rus, en in dit geval van Stephan, speelt hem parten. Zijn verstandhouding met Anna verkilt want tegen de liefde voor graaf Wronksi kan niets op. Kitty daarentegen reist af naar een kuuroord in Duitsland om haar verdriet een plekje te geven. Dit gaat gepaard met saaie monologen. Dit gedeelte van het tweede deel vond ik het minst interessant om te lezen, vooral omdat er zo weinig gebeurd. Tolstoj heeft een beschrijvende schrijfstijl (de reden waarom Tessa ooit het boek niet heeft uitgelezen, wat ik vernam tijdens onze ontmoeting in Utrecht), hij laat werkelijk waar niets aan de verbeelding over. Nu vind ik dat helemaal niet erg, ik houd daar juist wel van maar in dit soort stukken van het verhaal snak ik een beetje naar wat fantasie of eigen interpretatie.

Over het algemeen weet Tolstoj de zwierende schrijfstijl aan te houden, hoewel ik de stukken die over Kitty gaan wat saai vond. Ik wil graag meer lezen over Anna, Lewin en natuurlijk Wronksi. Ik vermoed dat Kitty hier nog een nadrukkelijk rol in gaat krijgen, want het tweede deel eindigt op het moment dat zij huiswaarts keert.


Op 30 september verschijnt er een blogpost over deel 3 van Anna Karenina. Daarna posten we op de onderstaande data onze bevindingen:

  • 30 september deel 3
  • 10 oktober deel 4
  • 20 oktober deel 5
  • 30 oktober deel 6
  • 10 november deel 7 & 8

En natuurlijk ben ik niet de enige die meedoet aan Wij lezen Anna Karenina. Er zijn nog een aantal bloggers of twitteraars die je absoluut eens moet bezoeken, namelijk:

Volgens mij heb ik alle deelnemers aan Wij lezen Anna in deze lijst. Als ik mensen ben vergeten, laat het gerust weten!

11 thoughts on “Wij lezen Anna Karenina van Tolstoj – #2

  1. Hier herken ik nog stukken in, ontzettend leuk om dit nu op jullie blogs terug te lezen en hoe jullie het ervaren! (ik zou een veel langere reactie willen typen maar t gaat helaas niet met mijn pols sorry)

  2. Saai? Goh, ik heb nog geen moment het gevoel gehad dat het saai was en het gedeelte over Kitty vond ik juist bijzonder spannend. Ze maakt een hele ontwikkeling door van zwaar liefdesverdriet naar smachten naar de vriendschap van een bijna heilige, naar bijna bekering tot het heilige zelf en dan het inzicht en terug met beide benen op de grond genezen van het liefdeverdriet. Een enorme reis in mijn beleving.
    En gek genoeg staat me niets bij van lange monologen. Maar misschien juist omdat ik ze als spannend heb ervaren.

    1. Zoals jij het nu beschrijft klinkt het allesbehalve saai. Maar ik had moeite om mijn aandacht erbij te houden. Iedereen ervaart het weer anders. Ik ben tot nu toe bijvoorbeeld veel enthousiaster over deel 3, je leest daar veel over Levin en zijn dilemma tussen het volgen van zijn hart of hoofd.

  3. Mooi stuk heb je geschreven! Leuk ook dat je naar die tentoonstelling bent geweest. Ben je er nog interessante dingen te weten gekomen?

    Leef jij mee met Stephan? Ik vind hem overkomen als een stugge, trotse man, die het niet eens zo zeer erg vindt dat zijn vrouw een ander heeft, maar zich meer druk maakt om de impact die het heeft op zijn imago. Ik merk dus dat ik niet echt met hem meeleef.

  4. Het Kitty-deel vond ik ook niet bijster interessant. Voorlopig niet essentieel voor het boek. Had zo geschrapt kunnen worden. Maar de manier waarop deze mensen leefden en hoe verhoudingen waren (bijvoorbeeld dat Kitty het andere meisje niet zomaar mag aanspreken. Dat kan alleen via haar moeder.) dat vind ik dan wel weer grappig om te weten.
    Deel drie met Lewin vind ik prachtig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *