Romans en literatuur

Mijn meneer | Ted van Lieshout

Met Mijn meneer wilde Ted van Lieshout zijn persoonlijke verhaal wereldkundig maken. Het is een verhaal over een gebeurtenis dat zich in de zomer van 1966 heeft afgespeeld. Eerder las ik boeken over dit onderwerp, zoals Lolita van Nabokov en Lieveling van Kim van Kooten en geen enkel boek laat mij onberoerd.

In Mijn meneer gaat het dus over de 11-jarige Ted. Hij komt over als een eenzaam jongetje, hij heeft namelijk weinig vriendjes. De verveling slaat aan het begin van de zomervakantie al toe. De vakantie lijkt met een bepaalde eindeloosheid voor zich uit te strekken. Geregeld brengt hij op zijn fiets een bezoek aan een kapelletje,  waar hij op zijn eigen – zorgzame – manier zorgt voor Maria. Aan haar wil hij zijn verhaal vertellen, het is zij die hij vertrouwt.

Mijn meneer | Ted van Lieshout

In de briefjes die hij achterlaat voor Maria blijkt dat Ted een gevoelige jongen is. Een creatieve jongen die eenzaam is nadat zijn vader is overleden. Hij heeft weinig vriendjes en krijgt thuis weinig aandacht. En dan heb je de Meneer. Hij is net met zijn vrouw in het dorp komen wonen en speelt erg subtiel in op de gemoedstoestand van Ted. Hij geeft de jongen aandacht, geeft hem complimentjes en zorgt ervoor dat er een vertrouwensband ontstaat. Ted weet niet wat hem overkomt, hij groeit van zelfvertrouwen en lijkt de aandacht nodig te hebben om te leven. Om er daadwerkelijk te zijn.

Het is angstaanjagend realistisch maar tegelijkertijd zó verfijnd hoe de Meneer Ted manipuleert. Elke keer gaat hij een stapje verder en wanneer hij een stapje te ver is gegaan heeft hij de macht om weer een stapje terug te zetten. Hij heeft op alle fronten de touwtjes in handen terwijl hij ogenschijnlijk laat overkomen dat deze touwen in de kleine jongenshanden van Ted liggen. Het is eigenlijk vreemd hoe in een klein dorp als dit zo’n vriendschap niet als abnormaal wordt beschouwd.

Misbruik van het onschuldige

Het is erg knap hoe Van Lieshout het verhaalt vertelt vanuit het perspectief van een kleine elfjarige jongen. Ondanks het feit dat hij zijn eigen ervaringen heeft gebruikt om dit verhaal tot stand te laten komen. Hij vertelt het zoals het is en dat is inclusief de kinderlijke naïviteit van Ted, zijn groeiende zelfvertrouwen maar ook de twijfel die ontstaat in zijn hoofd. Stiekem weet Ted wel dat dit niet hoort, maar waarom voelt hij zich dan zo gewenst en geliefd? Dat zijn vragen die hij zichzelf stelt en antwoorden zoekt bij Maria. Helaas antwoordt zij niet terug.

Het zijn vragen waar een kleine elfjarige jongen zich helemaal niet moet bezig houden. Gelukkig heeft Ted ook nog een kleine dosis humor waardoor dit zwaar beladen onderwerp af en toe wat luchtig wordt. Zo vond ik de momenten dat het misbruik expliciet werd beschreven zwaar en heb ik geregeld even afleiding gezocht. Verdrietig en boos dat mensen misbruik maken van de onschuld van kleine kinderen. Machtsmisbruik. Manipulatie. Hier in deze bespreking van Mijn meneer zijn het termen maar in praktijk zijn zo gevaarlijk vernietigend.


Gelukkig is niet elke boek van Ted van Lieshout zo beladen. Bij ons thuis is hij vooral bekend om zijn prachtige prentenboeken. Wij genieten élke avond van de verhalen van Boris Boer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *