Romans en literatuur

Leven en laten leven van Hendrik Groen

De eerste moet ik nog tegenkomen die de boeken van Hendrik Groen niet leuk vond. Mijn eigen exemplaar is zelfs een heel eigen leven gaan leiden, want nog nooit is een boek van mijzelf door zoveel mensen gelezen. Het geheime dagboek van Hendrik Groen en Pogingen iets van het leven te maken waren geestig, maar ook met een boodschap. Onlangs is het derde boek van ‘Hendrik Groen’ uitgekomen, welke niet over Hendrik Groen en zijn vrienden op leeftijd gaat maar over Arthur Ophof. De titel van het boek is Leven en laten leven.

Haal je wel alles uit je leven? Leef jij het leven wat je altijd al had gewild? Dat zijn de vragen die Arthur Ophof zich afvraagt wanneer hij vier keer in de week in de file naar zijn troosteloze werk in de groothandel van wc- en schoonmaakartikelen gaat. Of zoals hij het zelf zegt: ‘hij zit in de wc’. En helaas ook weer in de file terug naar huis, terug naar de vrouw waar hij zich mateloos aan irriteert. Wat is er van zijn dromen terecht gekomen, de verre reizen die hij wilde maken? Hoe komt hij in vredesnaam in het huis terecht met het autovrije hofje dat zo veilig voor de kinderen is die ze niet mochten krijgen.

Mijn slappe besluiteloosheid en die eeuwige houding van ‘laat ook maar’ beginnen te knagen. ‘Laat ook maar’ is de rode draad in mijn leven. Wil ik er nog iets van maken wat groots en meeslepend lijkt, dan wordt het langzamerhand wel tijd om een beginnetje te maken.

Het leven is kort en dat moet Arthur Ophof zich ook gerealiseerd hebben. Hij is inmiddels 50 jaar en het moment is daar om keuzes te maken. Wanneer zijn werkgever hem ‘helaas’ moet ontslaan en Arthur er een flinke vergoeding uit sleept, ontstaat er een kans voor Arthur die hem helpen bij een nieuw leven.

Leven en laten leven

Wanneer Arthur voor zichzelf de knoop heeft doorgehakt ontstaat er een hele andere dynamiek; een hele andere Arthur Ophof! Hij heeft zijn energie terug en maakt plannen voor de toekomst. Samen met zijn vrienden Joost en Wouter, die elke hun eigen kwaliteiten hebben om het bizarre plan van Arthur te doen laten slagen.

En wederom moest ik lachen om Arthur, zijn gedachtes en handelingen. Ook Leven en laten leven leest namelijk net als een dagboek, alleen dit keer wordt er afgewisseld met hoofdstukken waarbij Groen het vertelperspectief van zijn vrouw Afra hanteert. Hierdoor lees je dat Arthur niet de enige is die zich irriteert, maar dat deze twee liefdes elkaar in hun huwelijk zijn kwijtgeraakt. Ze verstaan en begrijpen elkaar niet meer. Dat is ook niet zo vreemd want praten doen ze al lang niet meer met elkaar.

Groen hanteert dus principe hetzelfde kunstje als bij zijn vorige boeken. Het is dezelfde humor, dezelfde kritische blik op de maatschappij en dezelfde opbouw (met hier en daar dus een kleine verandering). Het is vermakelijk, grappig met de bedoeling een bepaalde boodschap over te brengen maar hier is hij minder in geslaagd dan bij zijn vorige boeken. Dit komt omdat de personages wat minder diepgang hebben gekregen, ik mis de excentriciteit. Vooral Afra, Joost en Wouter blijven voor mijn gevoel een beetje op de vlakte. Terwijl juist zijn vrouw Afra veel meer uitgediept zou kunnen worden. Of hij had haar perspectief helemaal achterwege kunnen laten. Misschien moet ik ook helemaal niet vergelijken, want dat is natuurlijk niet altijd eerlijk (stiekem doen mensen het toch).

Leven en laten leven blijft een boek met een heerlijk vleugje cynische humor en kritiek op de hedendaagse maatschappij. Daarnaast zet het je aan het denken over hoe je je eigen leven het ingevuld. Een fijn vakantieboek!

Ik wil graag Uitgeverij Meulenhoff bedanken voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

3 thoughts on “Leven en laten leven van Hendrik Groen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *