Romans en literatuur

Manhattan Beach van Jennifer Egan

New York heeft een groot havendistrict, waaruit ook tijdens de grote depressie en tijdens de Tweede Wereldoorlog veel activiteiten ontplooid werden. Stof genoeg om een roman over te schrijven, aldus Jennifer Egan. Dit resulteerde in haar boek Manhattan Beach.

Anna Kerrigan is een intelligent, doortastend meisje. Dat moet ook wel, want haar thuissituatie is niet alledaags en ze probeert op allerlei manieren het leven van haar ouders fijner te maken. Haar zusje heeft namelijk tijdens de geboorte gebrek aan zuurstof gehad en is fysiek beperkt. Veel zorg heeft ze nodig en tijdens de depressie is juist hier niet veel geld voor. Alles komt dus neer op de schouders van Anna en haar ouders.

Haar vader werkt veel en wil eigenlijk zijn jongste dochter zo min mogelijk onder ogen komen. Ze irriteert hem, hoe misplaatst en onrechtvaardig dit ook is. Hij vlucht in het werk met als excuus dat hij geld bij elkaar moet verdienen om het gezin te onderhouden. Hij doet dit met een duister baantje voor de gangsterleider Dexter Styles en neemt daarbij Anna vaak mee.
Het leven van Anna krijgt een totaal andere wending wanneer haar vader plotseling verdwijnt. Ze blijft achter met haar moeder en zusje.

Wanneer Anna ouder is en de Tweede Wereldoorlog gaande is, weet ze een baantje te bemachtigen op de Marinewerf. Ze begint in een werkplaats, maar groeit door tot de eerste vrouwelijke duiker. Ze wil achterhalen wat er precies met haar vader is gebeurd en neemt contact op met Dexter Styles. Dit is het keerpunt in zowel het leven van Anna als van Dexter.

Langdradig

Historie, de criminele wereld en een jongedame die zich niet laat kisten in een mannenwereld. Allemaal ingredienten die voor voor mij voor een perfect boek zouden moeten zorgen. Maar alles behalve dat is Manhattan Beach.

Het boek bevat uitgebreide beschrijvingen van het leven in die tijd, prachtig gedaan! Het is fijn om te lezen en geeft veel ‘body’ aan het verhaal. Het verhaal daarentegen is minder sterk. Dat komt vooral omdat Egan naar mijn idee teveel van alles heeft willen doen.

Enerzijds lijkt ze een krachtig personage in de vorm van Anna neer te willen zetten, maar dit komt niet goed uit de verf. Vooral de afwisseling in vertelperspectief zorgde ervoor dat Anna minder krachtig naar voren kwam als Egan waarschijnlijk heeft bedoeld. Dit geldt zowel voor Anna, maar ook voor een duistere, gevoelige maffiabaas in de vorm van Dexter. Door het toevoegen van een derde vertelperspectief (kan ik niet vermelden zonder iets te verklappen) sloeg het leestempo compleet stil. Het was een abrupte overgang waardoor ik even verbouwereerd was.

Het is niet dat het verhaal slecht is, maar ik had er zoveel meer van verwacht. Wellicht komt dat door de grote promotie er om heen. Er wordt namelijk gesuggereerd dat het een boek vol gevaarlijke actie was, maar op geen enkel moment in het boek wordt het spannend (of vol actie). Het is ook niet dat Egan niet kan schrijven, want dat kan ze erg goed. Ze slaat de plank met Manhattan Beach alleen een beetje mis.

1 thought on “Manhattan Beach van Jennifer Egan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *