Uncategorized

Birk van Jaap Robben

Mikael woont op een klein eiland met zijn vader Birk en moeder Dora. Het wonen op het eiland bevalt hen prima, de enige buren die ze hebben is buurman Karl. Daarnaast staat er op het eiland het huis van de overleden buurvrouw mevrouw Augusta.

Ondanks dat Mikael geen vriendjes heeft om mee te spelen, is hij allesbehalve eenzaam. En dat komt doordat hij enorm lieve ouders heeft. Zo gaat hij er vaak op uit met zijn vader en krijgt hij thuis onderwijs. Eigenlijk verveelt hij zich nooit, maar dat komt ook omdat hij zich goed alleen kan vermaken.

Het keerpunt in het leven van Mikael is het moment dat zijn vader in zee verdwijnt. Wekenlang wordt er naar hem gezocht, maar ondanks de hoop wordt hij niet gevonden. Vaak is het zo dat bij dergelijke traumatische gebeurtenissen de band tussen de nabestaanden versterkt wordt, of juist het tegenovergestelde. Dit laatste is het geval bij Mikael en zijn moeder.

Op de een of andere manier kunnen ze niet met elkaar praten, mede doordat moeder Dora haar kleine zoon openlijk de schuld geeft van de verdrinking. Het schuldgevoel drukt enorm op Mikael en voor het eerst in zijn leven is hij niet alleen op het eiland, hij voelt zich ook echt alleen.

Mikael wordt ouder en weet de verdrinking van zijn vader een plekje te geven, maar ondanks dat zijn alle verstandhoudingen veranderd. De eilandbewoners isoleren zich steeds meer van de buitenwereld, het wordt een ongezonde situatie die aardig inhakt op de psyche van Dora. Het neemt desastreuze proporties aan.

Samen, maar toch alleen

Birk is een meeslepende debuutroman die, hoe afgezaagd het ook klinkt, onder je huid gaat zitten. Ik had zo te doen met de kleine Mikael die op het moment dat hij troost en steun nodig heeft, botweg nul op rekest krijgt. De eenzaamheid en de behoefte om de wereld te verkennen die zo botst met zijn loyaliteit tegenover zijn moeder. Het lijkt wel alsof hij zich altijd in spagaat bevindt. Hij wil zijn hart volgen, maar volgt zijn verstand.

Robben weet dit op een meesterlijke wijze te beschrijven, het verhaal is ontroerend en verstikkend tegelijk. Wereldvreemd zijn: het is eigenlijk niet meer van deze tijd. Robben weet het echter zo realistisch te beschrijven dat er verschillende emoties boven komen drijven. Zoals woede (vanwege de hork van een buurman en de onrecht die Dora op Mikael projecteert), een beetje begrip (voor de totale ontreddering van Dora) en medeleven (natuurlijk voor Mikael). Het is een bewonderenswaardig personage dat zich goede staande weet te houden in een situatie die elke dag weer anders kan zijn.

Bedroevend mooi.

7 thoughts on “Birk van Jaap Robben

  1. Ik wil deze al heel lang lezen maar het komt er steeds niet van maar nu ik jouw recensie lees denk ik, ik moet hem nu echt op korte termijn gaan lezen, hij klinkt zo goed! Thanks voor deze review Sue :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *