#50 books3 september 2016

10

Het uitlenen van boeken. Ja of nee? #50books

Elke week op zondag wordt er een nieuwe ‘leesvraag’ gesteld door Hendrik-Jan. Iets wat sinds 2013 wekelijks terugkomt en wat inmiddels door verschillende mensen is georganiseerd. Het is voor iedereen vrij om de vraag te beantwoorden, bijvoorbeeld door er een blogje aan te wijden in welke vorm dan ook. Vorige week heb de vraag gemist, maar deze week doe ik weer graag mee! Ik vind het een leuke afwisseling in blogposts en ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen.

De #50books vraag van deze week (vraag 35) is: Leen jij weleens je boeken uit?

Bron: Pinterest
Bron: Pinterest

Bibliothecaresse in de dop

‘Vroeger’ wilde ik graag in de bibliotheek werken. Boeken innemen, opruimen, uitlenen en ondertussen een beetje neuzen tussen alle boeken die ik nog zou willen lezen. En natuurlijk stiekem in een hoekje een beginnetje maken. Op de middelbare school heb ik nog een snuffelstage mogen lopen bij de lokale bibliotheek in het kleine stadje waar ik woonde. Iets waar ik erg van genoten heb, vooral van de bezoekjes aan het bejaardenhuis en de baliewerkzaamheden. Jaja, toen ging alles nog zonder computer.

Ja maar Sue, hoe zit het dan met je eigen boeken?

Zoals jullie hier kunnen lezen, ben ik niet altijd even zuinig op mijn boeken. Dit is vooral afhankelijk hoe bijzonder een boek is en uiteraard hoeveel waarde ik hecht aan het boek. Uitlenen is dan voor mij ook geen probleem mits ik het boek dan ook terugkrijg. En dit laatste schijnt nog wel eens een probleem te zijn. Erg irritant, want op deze manier ben ik toch wel wat boeken kwijt geraakt.

Zo was ik laatst Het Negerboek van Lawrence Hill kwijt; een boek dat ik graag aan iemand wilde uitlenen (wat een toeval!). Nergens kon ik het vinden en bij navraag wist de persoon aan wie ik het zeker had uitgeleend niet waar ik het over had. Ik houd dan ook niets bij aan wie ik wat uitleen, het consequent bijhouden van dit soort administratieve gegevens is niet echt aan mij besteed. Schijnbaar ben ik toch vrij ongeschikt geschikt voor het werk in een bibliotheek.

‘Heb je nog een leestip?’

Nu ik deze vraag zo overdenk ben ik geen groot fan van het uitlenen van mijn boeken maar zoals Jannie ook al aangeeft, dit is wel afhankelijk van de persoon. Zo is mijn moeder (hoi ma!) fervent lener én terugbrenger. Het liefst houd ik het hier ook bij. Vriendinnen die de algemene vraag stellen ‘Goh, heb jij nog iets leuks te lezen’, geef ik slechts een leestip, maar laat ze geregeld het boek elders opsnorren. ‘Iets leuks..’, stel dan tenminste een meer gerichte vraag. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik weet dat ze:

  1. eigenlijk niet zo van lezen houden, maar toch iets te lezen willen hebben als ze zich vervelen
  2. er letterlijk jaren over doen om het boek uit te lezen
  3. vergeten van wie ze het boek hebben geleend óf
  4. er niet aan denken om het boek überhaupt terug te brengen.

Hoeveel boeken ik niet bij hen ben kwijtgeraakt; ik durf er niet over na te denken. En aangezien ik goede boeken uitleen, is het waarschijnlijk ook een gemis in mijn boekenkast.

Lenen jullie weleens je boeken uit?

10 thoughts on “Het uitlenen van boeken. Ja of nee? #50books

  1. Sinds ik aan mijn e-reader verknocht ben geraakt, speelt dit probleem niet (meer) bij mij.
    Voor het e-reader tijdperk wel boeken uitgeleend en goed genoteerd, maar dan nog niet kwamen ze altijd terug. Ik ben het daardoor destijds ook steeds minder gaan doen. Voor mijn schoonmoeder maakte ik echter een uitzondering: zij mocht zelfs mijn nieuwe boeken lezen die ik nog niet gelezen had. Als ze terugkwamen, zagen ze er nog steeds ongelezen uit. Hoe ze dat deed? Dat weet ik niet, en ja….ze had ze altijd toch echt gelezen. En daarna genoot ik dus van het ‘nieuwe’ boek.

  2. Ik leen zelden of nooit boeken uit als ik ze nog moet lezen maar eens ik ze gelezen heb geef ik ze weg: persoonlijk, in de weggeefboekenkast of aan de Oxfam Bookshop zodat er toch nog andere mensen plezier van kunnen hebben.

  3. Zowel goede als slechte ervaringen mee. Boeken uitgeleend die ik niet meer terugzag. Of die ik wel terugkreeg, maar waar ik dan achter moest vragen. Ooit ook wel een boek ontleend in ruil voor een ander boek.

  4. Bij mij verscheelt het ook heel erg van persoon tot persoon of ik een boek zal uitlenen. Begin dit jaar gaf ik iemand de voordeel van de twijfel, maar na drie maanden had ze het boek nog steeds niet teruggebracht. Zo iemand krijgt dus nooit meer een boek van mij te leen! Je hoeft het echt niet zsm te lezen, maar me een beetje op de hoogte houden wordt geapprecieerd. En niet dat ik er zelf naar moet vragen of je het boek al uit hebt..
    En mensen die mijn boeken beschadigen komen ook op de zwarte lijst haha!

    1. Als ik een boek leen van iemand, lees ik het ook snel uit. Dan verdwijnt het in ieder geval niet eindeloos in de kast. Ik snap dan ook niet dat men er zo lang over doet… Staan er veel mensen op die ‘zwarte lijst’? Haha, het klinkt in ieder geval hilarisch!

  5. Ik leen wel eens een boek uit maar enkel bij mensen van wie ik weet dat ik ze er mee kan vertrouwen. Zodra ik iets uitleen noteer ik de titel en de naam van de persoon ook meteen in mijn schriftje. Mijn geheugen is immers een ramp en niet iedereen leest even snel. Als ik er te lang op moet wachten ga ik het boek ook terugvragen. Daarom leen ik enkel boeken aan mensen die ik goed ken én die in de buurt wonen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *