Romans en literatuur

Hoe alles moest beginnen van Thomas Verbogt

Thomas en Licia zijn als kinderen bevriend, ze creëren samen een verzonnen wereld en brengen het liefst hun dagen samen door in deze wereld. De wereld geeft ze vertrouwen en geborgenheid, iets wat ze in het echte leven missen door ingrijpende gebeurtenissen in hun prille jeugd.

Hun veilige wereldje wordt abrupt verstoord wanneer Licia met haar vader naar Italië verhuisd, het land van zijn nieuwe vriendin. Thomas blijft alleen, compleet ontredderd achter. Ze beloven elkaar brieven te schrijven, maar verliezen elkaar toch uit het oog.

Vervolgens komen ze elkaar op latere leeftijd weer tegen; als twintigers, veertigers en zestigers maar hetgeen wat ze vroeger zo hecht maakte kunnen ze beiden niet weer vinden. Het lijkt wel alsof ze gedesorienteerd zijn zonder elkaar, ze geen eigen identiteit kunnen ontwikkelen.

Verbogt weet dit met een poëtische schrijfstijl tot een psychologische analyse te beschrijven. Het zorgt voor een deken van zwaarmoedigheid. Vooral het eerste gedeelte, waarin Thomas en Licia nog kinderen zijn vond ik indrukwekkend, want door de ogen van Thomas lees je hoeveel waarde hij hecht aan zijn leven met Lica en hoeveel verdriet en angst het hem bezorgde toen ze uit zijn leven verdween. Hoe onbereikbaar de liefde voor hem werd.

Ondanks deze thema’s en de wijze waarop Verbogt deze tot een prachtig verhaal heeft verwerkt, was Hoe alles moest beginnen niet helemaal aan mij besteed. Ik kan er alleen niet de vinger opleggen waarom dit het geval was. Hebben jullie dit ook wel eens met bepaalde boeken?

Misschien omdat ik Hoe alles moest beginnen wat te zwaarmoedig vond en het  een wat trage voortgang had. Het personage Thomas bleef mij echter wel boeien, vooral de jonge versie vond ik hartverscheurend bedroevend en ontredderd. Verbogt heeft hiermee aan het begin van het verhaal al een sterk personage neergezet dat, hoe treurig ook, zijn eigen ik niet kan ontdekken. Het creëert een sfeer van melancholie. De schrijfstijl van Verbogt sloot perfect aan bij dit personage en bij het verhaal, maar daardoor kabbelde het verhaal een beetje door naar mijn idee.

Hoe alles moest beginnen is niet wat ik had verwacht van Verbogt. Of moet ik het gewoon nog een keer lezen om de onontdekkende boodschappen op te merken?

1 thought on “Hoe alles moest beginnen van Thomas Verbogt

  1. Ik ben heel blij om je recensie te lezen, want ik vond dit boek echt helemaal niks. En dan zag ik overal niets dan lovende woorden en vroeg ik me af: heb ik iets gemist? Mij ligt zowel het verhaal als de schrijfstijl niet, maar beter dan dat kan ik het niet verwoorden. Ondertussen ligt dit boek al sinds november op een recensie van mij te wachten..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *