Spanning

Het donkerste water van Sharon Bolton

Het donkerste water van Sharon Bolton is alweer het vierde boek in de reeks waarin Lacey Flint de hoofdrol speelt. Ondanks dat ik nog geen enkel boek van Bolton had gelezen, is dit vierde deel prima om te lezen zonder eerder iets gelezen te hebben.

De titel van het boek heeft betrekking op de Theems, de grote donkere, maar ook smerige rivier die door Engeland loopt. Aan een van de vertakking van de Theems woont Lacey Flint in een kleine woonboot. Ze slaapt niet alleen op het water, ze zwemt er ook nog eens dagelijks in.

Het sluit mooi aan bij haar werk, want sinds korte tijd werkt ze bij rivierpolitie in plaats van bij de recherche. Ze patrouilleert op en om het water en inspecteert schepen. Het is de overgang die ze voor ogen had, want ze wilde weg uit het turbulente en heftige wereldje van de recherche. Op het water kan ze echter ook niet aan deze duistere kant van de wereld ontkomen. Tijdens haar ochtendtraining ontdekt ze een lijk dat in witte linnen doeken is gewikkeld. Het blijkt de bedoeling te zijn dat Lacey het slachtoffer vond, want op haar woonboot laat iemand ook cadeautjes voor haar achter. De zaak lijkt ingewikkelder dan het op het eerste gezicht lijkt, en daarmee ook gevaarlijker. Vooral voor Lacey.

Lacey Flint is als personage uitermate geschikt om een hoofdrol in dit verhaal te spelen. Ze is stronteigenwijs, verliefd op een onmogelijke liefde, dapper en koppig. Heerlijk om te lezen hoe ze dwars ligt en haar eigen plan trekt. Ik vond het jammer niet meer over haar geschiedenis te kunnen lezen, want er zijn momenten dat daar wel naar verwezen wordt. Zo is ze niet zonder reden bij de rivierpolitie gegaan en heeft een goede band met een seriemoordenares in de gevangenis. Blijkbaar zijn deze personages en gebeurtenissen in de vorige boeken uitgebreid beschreven, wat mijn nieuwsgierigheid om meer te lezen eigenlijk alleen maar aanwakkert.

Verwarrend spannend

Het enige minpunt is de tijdlijn die Bolton hanteert, in het begin heb ik nog braaf meegeschreven om een chronologisch beeld bij te houden maar dat heb ik op een gegeven moment opgegeven. Op zich is het verhaal best duidelijk, dus ik vraag mij af wat de toegevoegde waarde is om deze specifieke tijdlijn aan te houden (zoals ’14 dagen eerder’).

De verhaallijnen die Bolton in het boek hanteert zijn divers en zorgen voor een aangename afwisseling maar het is wel een beetje te veel van het goede. Door de hoeveelheid wordt het verhaal op sommige fronten wat oppervlakkig, Bolton had best wat mogen schrappen om het meer als één geheel te maken en te houden. De positieve kant hiervan is dat Lacey als personage de diepgang krijgt die ze verdient. Het is spannend om te te lezen hoe Lacey zich naar de ontknoping vecht, hoe ze zichzelf in gevaar brengt en op welke wijze ze staande weet te houden.

Het donkerste water van Sharon Bolton is een aangename kennismaking, spannend origineel maar héél af en toe wat te veel van het goede. Ondanks dat heb ik het eerste boek van Bolton, Zielsgeheim, alvast gereserveerd bij de bibliotheek :-)

Graag wil ik AW Bruna bedanken voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

2 thoughts on “Het donkerste water van Sharon Bolton

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *