Jeugdboeken

Lampje van Annet Schaap

Via verschillende kanalen is het debuut Lampje van Annet Schaap mij regelmatig ter ore gekomen. Ik heb nog geen enkele negatieve reactie gelezen, dus ik was wel heel benieuwd naar het debuut van deze illustrator. De omslag van het boek beloofde in ieder geval al veel goed (binnen in het boek zitten nog wat prachtige illustraties!).

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat

Lampje is een jong meisje dat samen met haar vader in het huisje naast vuurtoren woont. Haar vader heeft namelijk een belangrijke taak; iedere dag voor het donker wordt moet hij het licht aansteken en zo de schepen de juiste weg laten varen. Maar hoe goed hij ook zijn werk deed, tegenwoordig laat hij Lampje alle verantwoordelijkheid alleen dragen.

Hij kwijnt weg in zelfmedelijden en verdriet om zijn overleden vrouw, de moeder van Lampje. Hoe moedig en volwassen de jonge Lampje al is, zo’n grote verantwoordelijkheid kan zij niet dragen. Door een noodlottig ongeluk wordt Lampje bij haar vader vandaan gehaald en elders onder gebracht: Het Zwarte Huis waar de Admiraal de touwtjes in handen heeft. Maar dat is nog niet het ergste, want in het huis schijnt een monster te wonen.

Lampje mist haar vader verschrikkelijk maar lijkt haar draai in Het Zwarte Huis te kunnen vinden. Ze werkt hard, maar kan haar nieuwsgierigheid op een gegeven moment niet meer bedwingen. Hoe vaker ze haar zeggen dat ze niet in het kamertje op de eerste verdieping mag komen, hoe verleidelijker het wordt. Wat is het toch voor monster?

Sprookjesachtig

In prachtige ingetogen schrijfstijl weet Annet Schaap je precies in het hart te raken. Dit komt niet alleen door haar mooie manier van vertellen, maar misschien nog wel meer vanwege het krachtige personage Lampje. Het is een klein onzeker meisje maar ontzettend moedig en eigenwijs. Dat ze op haar eigen gevoel afgaat en niets van anderen aantrekt maakt het verhaal spannend. De setting is er trouwens ook naar, want Schaap weet het leven in het kustplaatsje al vanaf begin avontuurlijk en sprookjesachtig te beschrijven. De kinderlijkheid van Lampje, haar naïviteit en de wil om antwoorden te krijgen maakt het boek humoristisch.

Dat je mag zijn wie je bent

Hoe verschillend Lampje en het monster ook zijn, ze kunnen niet mét maar ook niet zonder elkaar. Ze leren van elkaar en stimuleren elkaar. Enerzijds leren ze elkaar dat ze mogen zijn zoals ze zijn en anderzijds om zich te blijven ontwikkelen. De ontwikkeling van de vertrouwensband tussen hen ontroert me, er is zoveel angst en onbegrip in deze jonge levens. Zoveel eenzaamheid en gemis. Waarom worden er van die harde eisen gesteld, wordt er zoveel verwacht? Schaap weet haar boodschap duidelijk over te brengen aan de lezers; iedereen mag zijn zoals hij of zij is.

Gelukkig is het niet zo triest als ik hierboven schrijf, want de boodschap is op een creatieve wijze verpakt in een spannend avontuur vol interessante personages zoals woeste piraten, zeewezens. dwergen en lieve inwoners van het kleine kustplaatsje. Betoverend mooi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *