Scandinavische thrillers

Blauwzuur van Arnaldur Indridason

Een paar maanden geleden kwam het nieuwste boek van Arnaldur Indridason uit. Lezers van mijn blog weten vast wel dat ik deze schrijver ontzettend goed vind. En met mij vele anderen, dat blijkt wel uit de grote hoeveelheid prijzen die hij heeft gewonnen met zijn serie. Zou Blauwzuur net zo goed zijn?

Het verhaal speelt zich af in Reykjavik tijdens de Tweede Wereldoorlog. IJsland krijgt te maken met de aanwezigheid van veel Britse en Amerikaanse soldaten die op het eiland verblijven. Meisjes vallen in katzwijm en enkele jongens voelen zich wat geïntimideerd. Het zorgt voor een geladen sfeertje in de grote stad, zeker wanneer een handelsreiziger wordt gevonden die met behulp een Amerikaans pistool dood is geschoten.

In deze gevoelige setting zien we de ervaren Erlunder het moordonderzoek niet uitvoeren. De onervaren rechercheurs Flóvent en Thorson mogen deze zaak oppakken. Flóvent is IJslanse en Thorson is een West-IJslander die de Amerikanen in dit onderzoek vertegenwoordigt. Het is aan hen de schone taak om raadsels te ontrafelen, oude geheimen, plannen en sinistere onderzoekjes boven tafel te krijgen. Ze stuiten op voor- en tegenstanders van de Duitsers en hoe verder ze komen, hoe meer antwoorden ze nodig lijken te hebben.

Ook Blauwzuur is een échte Indridason. De sluimerende spanning, de heerlijke schrijfstijl en het onmisbare IJslandse sfeertje voelt als thuiskomen. Maar toch is het minder goed dan de andere boeken die ik van hem heb gelezen. Ten eerste wordt de ervaren Erlendur gemist. Flóvent en Thorson zouden zijn afwezigheid best goed kunnen compenseren, want een interessant duo is het wel. Ze kennen elkaar niet, maar er is ook geen strijd tussen hen. Maar ze werken ook niet echt samen aan deze zaak, niet fysiek in ieder geval. Ze gaan individueel op pad om achter aanwijzingen aan te gaan en dingen te verifiëren.
Door hun bevindingen aan elkaar te koppelen, werken ze samen naar een ontknoping. Uiteraard, zoals gewend van Indridason, gebeurt dit op een transparante, rustige wijze waarbij we divers aantal aan uiteenlopende personages ontmoeten. Het maakt het verhaal kleurrijk, juist ook vanwege de interessante setting waarin het verhaal zich afspeelt. De ontknoping is echter niet zo verrassend. Ondanks dat het boek een fijn boek is en zeker een aanrader (boeken van Indridason zijn altijd aan te bevelen…) is Blauwzuur niet het beste boek wat Indridason heeft geschreven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *