Prentenboeken

Piep, zei Bruno van Guido van Genechten

‘Bjuno’! zegt mijn zoon steevast iedere avond voor het slapen gaan. Hiermee bedoelt hij dat hij graag Piep, zei Bruno van Guido van Genechten wil lezen.

piep

Tina en Dirk krijgen van hun oom een jong diertje dat ze mogen verzorgen. Ondanks dat het diertje heel klein is, geven ze hem de stoere naam Bruno. Ze willen hem heel graag goed verzorgen, maar Bruno wil het eten dat ze hem voorschotelen niet eten.

Zo bieden ze hem een wortel, kaas, melk en een boterham met chocoladepasta aan. Het maakt niet uit, want Bruno wil niets eten; hij piept alleen maar. De meneer van de dierenwinkel weet Tina en Dirk uiteindelijk te helpen, Bruno eet het voer en wordt groter dan groot!

Piep, zei Bruno is een vrij makkelijk verhaal, goed te volgen voor kleine peuters. Het is vreemd en gek dat Bruno zelfs geen snoepjes en een lekkere boterham met chocoladepasta wil eten, dat vinden peuters natuurlijk hartstikke gek. De illustraties zijn kleurrijk en raken de juiste toon om het verhaal krachtig te houden. De verhouding tekst versus illustratie is prima, de hoeveelheid tekst is niet te lang om de aandacht te verliezen. Het verhaal heeft een fijne, geleidelijke opbouw die met een reuzensprong wordt beëindigd. Die laatste overgang vond ik wat plots, het komt ineens uit de lucht vallen.

Mijn zoon deert dit niets, momenteel is dit boek zijn favoriete boek. Het stoot zelfs Dikkie Dik van de eerste plaats. We hebben het boek al twee keer verlengd dus we moeten snel op zoek naar een andere favoriet :-)

Adviesleeftijd: ca. 3 jaar.

Van Guido van Genechten lazen wij ook de volgende boeken:
– Het grote slaapboek
– Het grote eetboek
– Max en de maan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *