Romans en literatuur

Het achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili

Nitsa begint het verhaal van haar Georgische familie, het lijvige boek Het achtste leven (voor Brilka), met de opmerking dat ze het verhaal op verschillende manieren had kunnen beginnen. Ze had kunnen beginnen bij haar moeder, bij haar verwekker. Ze had kunnen beginnen bij het jonge jongetje met de mooie blonde krullen die opgroeit als een schim van zichzelf of bij haar mooie oudtante Christine die heeft moet boeten voor haar schoonheid. Tja, waar begin je zo’n meesterlijk familieverhaal? Juist. Bij het heden.

9200000066191172

Brilka, het eigenzinnige nichtje van Nitsa, loopt in Amsterdam weg bij haar dansgroep omdat ze naar Wenen wil. Nitsa wordt in haar woonplaats Berlijn wanhopig door haar moeder opgebeld, het is aan haar om haar nichtje op te vangen en terug naar huis te sturen. Maar Brilka wil onder geen beding terug naar Tbilisi. De komst van Brilka ontsteekt een ware explosie van emoties bij Nitsa met als uiteindelijk gevolg dat de uitzonderlijke geschiedenis van hun familie door Nitsa op papier wordt gezet.

Het is begin 1900 en het rustige leven van de jonge, stoere Stasia krijgt te maken met de gevolgen van Russische revolutie. Haar vader raakt zijn bedrijf, de chocoladefabriek met de meest verslavende maar ook gevaarlijke chocolade ter wereld, kwijt. De man van Stasia moet in de heersende burgeroorlog misselijkmakende dingen doen en kan zichzelf niet meer in de spiegel aankijken. Het is in dit prille ontstaan waar de eerste scheurtjes zich vestigen. Het zijn kleine scheurtjes die een eeuw later nog invloed hebben op de familie.

Zo komen broer Kostja en zus Kitty recht tegenover elkaar te staan wanneer de eerstgenoemde kiest voor de Russische geheime dienst en Kitty zich schaart aan de zijde van de vrijheidsstrijders. Geen van de gekozen kanten leidt echter tot geluk en een positieve invloed op hun leven. Hetzelfde geldt ook voor prachtige Christine, de zus van Stasia maar ook voor vrienden en kennissen van de familie Jasji die onder het juk van de Russen een hard en meedogenloos leven leiden.

De familie wordt getroffen door pijnlijke, verdrietige gebeurtenissen die hen verbitterd en hard maken; soms haast ogenschijnlijk liefdeloos. We lezen over kleine kinderen die zoeken naar genegenheid, begrip en liefde. We lezen over mensen die geen empathisch vermogen hebben, murw zijn geslagen of juist zo gesloten zijn als een oester. Het boek geeft een harde maatschappij neer waarbij weinig ruimte is voor het tonen van gevoelens, troost en vertrouwen. Het is een samenleving die vaart op paranoia, macht en corruptie. Op verdriet, politieke agenda’s en armoede.

Haratischwili heeft met Het achtste leven (voor Brilka) de familiegeschiedenis van een bijzondere Georgische familie geschreven. En niet alleen dat; het is meeslepend, informatief (het staat naast de mooie volzinnen ook boordevol historische informatie, die liefhebbers als ik enorm kunnen waarderen), uniek en is gewoon grandioos.

Om te beginnen bij de opbouw van het verhaal. Haratischwili laat je op subtiele wijze kennismaken met de familie Jasji. Je wordt niet overladen met personages en informatie, ze doseert het mondjesmaat waardoor je snel snakt naar meer. Het is een zeer bijzondere familie waarvan de banden zo onlosmakend aan elkaar zijn verbonden, Haratischwili weet dit op zeer kundige wijze weer te geven waardoor je geen enkel moment het idee hebt dat je teveel wordt overspoeld. Daarnaast zijn de personages verschillend met als overeenkomst dat ze allemaal even boeiend zijn. Geen moment heb ik mij verheugd op het volgende hoofdstuk waar er een nieuw familielid centraal zou staan. Ik was juist teleurgesteld dat ik niet meer over het personage kon lezen..

Het inmiddels al een eeuw na de Russische revolutie en meer dan 40 jaar na De Goelag Archipel, gebeurtenissen waarbij ontzettend veel slachtoffers zijn gevallen en dat heeft geleid tot een ontwrichte en instabiele samenleving. Haratischwili zorgt met haar boek dat deze geschiedenis niet vergeten mag worden. Het is een boek dat strijdt voor rechtvaardigheid en vrijheid. Iets wat niet een vanzelfsprekendheid is. Mede door deze onderliggende boodschap, de diepgang, de prachtige personages, de verfijnde opbouw en het weergaloze verhaal behoort Het achtste leven (voor Brilka) tot mijn favoriet aller tijden. Na bijna 1250 pagina’s gelezen te hebben wilde ik het liefst alleen nog maar verder lezen; het verhaal lijkt haast net zo verslavend als de chocolade van de vader van Stasia….

5 thoughts on “Het achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili

  1. Het lijkt me wel een verwarrend boek. Ik ken het absoluut niet. Ik mis nu wat verbanden tussen de personages precies. Maar je enthousiasme nodigt wel uit om het toch eens te proberen!

  2. Integendeel Katrien, het klinkt inderdaad erg verwarrend maar het is juist vrij gestructureerd. Het verband is dat ze familie zijn, het verhaal bestrijkt meerdere generaties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *