Literatuur, Roman

De weg naar zee van Elke Geurts

Elke Geurts schreef toneelstukken en hoorspelen voordat ze doorbrak met korte verhalen. Haar roman uit 2013; De weg naar zee is eveneens niet zo lang maar is des te krachtiger. Het is een aangename kennismaking met het werk van Geurts.

elke geurts

Als moeder wil je altijd het beste voor je kinderen. Je wilt ze beschermen tegen vragende blikken, pesterijen en gegniffel. Tessa wil dit ook. Ze wil niets liever dat haar dochter Summer, die inmiddels zeven jaar oud is, normaal is.

Ze is niet goed. Maar ik vind haar wel goed

Summer is een vrolijk meisje, weliswaar een beetje naïef en kinderlijk maar ontzettend loyaal, lief én de eigenaresse van het syndroom van Down. Tessa probeert Summer een normaal mogelijk leven te bieden maar loopt op een bepaald moment tegen grenzen aan.

Het oncontroleerbare beheersen

Deze grenzen en de verschillen worden pijnlijk zichtbaar wanneer Tessa met haar vriendin Gina en haar perfecte dochter van een korte vakantie in Noord-Holland geniet. Om hen heen zindert de hitte; het zorgt een stikkende warmte waar je niet aan kan ontkomen. Het isolement waar het viertal zich in begeeft zorgt voor een kentering. Tessa blijkt niet de lieve beschermende moeder te zijn die alles voor haar dochter over heeft. Naarmate het verhaal vordert wordt het duidelijker dat Tessa het leven van haar dochter Summer probeert te controleren, maar het leven is iets wat niet te beheersen valt. De bossen branden om hen heen, het verhaal wordt naargeestiger en dreigender.

Het gedrag wordt zo absurd dat het beangstigend is, juist omdat het op een zeer subtiele wijze door Geurts is gestuurd. Ze schrijft luchtig en vlot terwijl het verhaal alles behalve dat is. Hoe slaat, nee kán, natuurlijke moederliefde zo omslaan dat het juist beschadigend is voor je kind. De grens is precair, wellicht ook onzichtbaar en dus minder duidelijk. Dit gegeven maakt het des te gevaarlijker. Ik werd enigszins vertwijfeld en verbaasd achtergelaten toen ik het boek dichtsloeg. Wat was hier nou gebeurd?

De weg naar zee. Een verhaal dat luchtig begint, zo surrealistisch kan eindigen. Bizar goed!

3 thoughts on “De weg naar zee van Elke Geurts

  1. Dit lijkt mij een bijzonder boek. In het begin van jouw recensie dacht ik “ja, dit boek wil ik lezen” maar na de recensie helemaal gelezen te hebben weet ik het niet of ik het boek wel wil lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *