Literatuur, Roman

Sterven in de lente van Ralf Rothmann

Ongeveer drie maanden. Zo lang heb ik gewacht tot het boek Sterven in de lente van Ralf Rothmann beschikbaar was in de bibliotheek. Het is de reservering waar ik het langst op heb gewacht, maar ik heb er geen enkele seconde spijt van gehad.

sterven-in-de-lente

Walter en Fiete zijn twee jonge jongens die tijdens de Tweede Wereldoorlog in het noorden van Duitsland op een boerderij verantwoordelijk zijn voor het melken van de koeien. Tijdens een avondje uit worden ze gedwongen zich aan te sluiten bij de Waffen SS. In eerste instantie wordt er nogal laconiek op gereageerd. Het is inmiddels februari 1945 en de oorlog lijkt bijna ten einde te zijn. Ondanks dit gegeven worden beide jongens ingezet om Duitsland naar de overwinning te leiden.

Walter heeft ‘geluk’; hij wordt chauffeur van een verzorgingseenheid. Zijn vriend Fiete heeft minder geluk want hij wordt naar het Hongaarse front gestuurd om te vechten tegen het oprukkende Rode Leger. Fiete ziet verschrikkelijke dingen en wil in al zijn angst en ongeduld maar één ding, naar zijn zwangere meisje thuis. Wanneer hij opnieuw naar het front wordt gestuurd besluit hij te deserteren met alle gevolgen van dien. Op het onvermijdelijke ogenblik waarop hij zijn straf moet ondergaan komen de oude vrienden elkaar weer tegen, want Walter moet verplicht deelnemen aan het executiepeloton. Juist Walter, die te midden van al het oorlogsgeweld, vast wil houden aan zijn normen en waarden en een goed mens wil blijven.

Ralf Rothmann beschrijft op meesterlijke wijze een gruwelijke, haast onmenselijke, wereld die zich de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog aan het front afspeelt. De omgeving waarin Walter en Fiete hun werkzaamheden voor de Waffen SS moeten uitvoeren is haast surrealistisch. Uiteenlopende emoties zoals angst, woede en paranoïde spelen mensen parten waardoor het lijkt alsof de gekte overal is toegeslagen.

Het is een verhaal waarbij je medeleven voelt voor Duitse soldaten die gedwongen zijn om te vechten. Een oorlog waarvoor ze nog veel te jong zijn om aan deel te nemen. Een oorlog die al verloren was. Het is bizar om te beseffen hoeveel mannen Hitler naar het front heeft gestuurd terwijl hij al ongetwijfeld al moest weten dat hij de oorlog zou verliezen.

Door het lezen van Sterven in de lente kan je je een soort van inbeelding kan maken wat de Duitse soldaten hebben moeten doorstaan tijdens de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog. Bizar om te lezen hoe mensen reageren op de blootstelling aan extreme omstandigheden en waartoe de mens in staat is. Indrukwekkend en beangstigend realistisch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *