Romans en literatuur

De geniale vriendin van Elena Ferrante

Ik moet eerlijk bekennen dat ik altijd een beetje achteraan bungel als het gaat om hypes. Meestal ga ik het pas lezen als de grootste drukte voorbij is. Dat is dan ook de reden dat ik onlangs pas het eerste deel heb gelezen van de Napolitaanse serie van Elena Ferrante; De geniale vriendin. Op social media las ik geregeld over de ‘Ferrante-fever’ en dat wakkerde mijn nieuwsgierigheid alleen maar aan. Toch heb ik even gewacht met het lezen van het eerste deel. Het voordeel van laat meedoen is dat je niet hoeft te wachten tot de andere delen uitkomen, ideaal!

De geniale vriendin

In De geniale vriendin, het eerste deel van de vier, maken we kennis met Elena en Lila; twee jonge meisjes uit een Napolitaanse volkswijk in de jaren ’50/’60. Ze sluiten al op jonge leeftijd vriendschap en dromen ervan om rijk te worden en een luxueus leven te leiden buiten de wijk.

Aan hun intelligentie ligt het in ieder geval niet. Zowel Elena als Lila zijn intelligent, maar door armoede krijgen ze niet hetzelfde kansen. Het lot van Lila lijkt beperkt te worden tot de wijk. Zij zal nooit een rijke vrouw worden en een mooi leven buiten de wijk kunnen leven, want haar ouders kunnen haar school niet betalen. Zij is gedoemd zich te beperken tot het schoenmakersvak van haar vader. Dit weerhoudt haar echter niet om zichzelf Grieks en Latijn te leren en zich te ontplooien binnen de mogelijkheden die het schoenmakersvak haar biedt. Elena gaat daarentegen naar het gymnasium en moet uitgedaagd worden om gedreven te blijven.

Maar dit is niet het enige verschil tussen de twee vriendinnen. Daar waar Elena rustig en bedachtzaam is, gaat Lila geen enkele uitdaging en gevaar uit de weg. Ook weigert zich aan te passen aan hiërarchie en machtsverdelingen die gelden binnen de wijk (dat levert haar trouwens een gevaarlijke aanbidder op). Elena kijkt enorm tegen Lila op en samen ontwikkelen ze zich toch twee jonge, veelbelovende vrouwen. Ze dagen elkaar, wellicht onbewust, uit om te blijven ontwikkelen. Vooral Elena heeft Lila nodig om gedreven en gemotiveerd te blijven. Haar toekomst is veelbelovend, als uitmuntend studente raakt zij echter op intellectueel niveau steeds verder van haar familie en vrienden in de wijk verwijderd.

Maar niet alleen Elena kijkt tegen Lila op, alhoewel je het eerder een obsessie kan noemen. Naarmate Lila namelijk ouder wordt krijgt ze ook veel meer aandacht van de jongens in de wijk. Het lijkt wel alsof iedereen bij Lila in de buurt wil zijn om maar iets van haar op te vangen of mee te krijgen. Lila gaat trouwen terwijl Elena nog driftig op zoek is naar een kandidaat (weer een strijd tussen de twee vriendinnen). Het verhaal eindigt hier met een onvermijdelijke cliffhanger.

Broeierig Napels

Ferrante weet op meesterlijke wijze een setting te creëren waar de personages perfect in passen. Het broeierige, arme maar levendige Napels in de jaren ’50/’60 van de vorige eeuw. Ze weet het zo beeldend te beschrijven dat je de authenticiteit van Napels haast kunt voelen en proeven.

Te midden van deze levendige setting laat ze Elena en Lila vol gevoel en diepgang opgroeien tot twee jonge vrouwen. Ze heeft hun twijfels, emoties en onzekerheden op geraffineerde wijze uiteengezet waarbij ze rekening heeft gehouden met de verschillende leeftijdsfasen die Elena en Lila doorlopen.
Ook de andere personages, die ze in het begin van het boek weergeeft (handig om terug te bladeren), heeft ze op doeltreffende wijze hun rol laten spelen. De onderliggende verhoudingen kunnen voor spanning, maar ook voor een lach zorgen. Het leven in de Napolitaanse wijk kan onbezorgd zijn maar is niet zonder gevaar. Ik ben benieuwd hoe het leven van Elena en Lila zal verlopen, ik kijk uit naar het volgende deel!

5 thoughts on “De geniale vriendin van Elena Ferrante

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *