#50 books, Persoonlijk

Toegetakelde boeken (#50books vraag)

Elke week op zondag wordt er een nieuwe ‘leesvraag’ gesteld door Hendrik-Jan. Iets wat sinds 2013 wekelijks terugkomt en wat inmiddels door verschillende mensen is georganiseerd. Het is voor iedereen vrij om de vraag te beantwoorden, bijvoorbeeld door er een blogje aan te wijden in welke vorm dan ook.

De #50books vraag van deze week (vraag 33) is: Takel jij je boeken toe?

IMG_3969

Boeken zijn gebruiksvoorwerpen

Ik denk dat de bovenstaande foto voor de meeste mensen al genoeg zegt. Ondanks dat ik nieuwe boeken mooi vind, gaat het mij vooral om de inhoud. Natuurlijk is het zonde als er in een boek vlekken ontstaan, bladzijden scheuren of gevouwen worden. Maar je kunt het natuurlijk ook heel anders bekijken. Een ‘gebruikt’ boek ziet er uit alsof men er van genoten heeft. Wanneer ik een boek lees waarin ik mij helemaal verlies denk ik niet aan de rug. Ik kan dan ook niet als een standbeeld op de bank gaan zitten en mezelf in onbedenkelijke posities manoeuvreren om de rug maar niet te breken. Eerste bekentenis: ik breek de rug al voordat ik überhaupt in het boek begin! Wat is nou fijner dan een boek lezen waarvan de pagina’s niet automatisch terugslaan?

Daarom hou ik ook zo van boeken die zijn uitgegeven in pocketvorm. Het ligt heerlijk in de hand, is niet te zwaar en neemt niet veel ruimte in beslag. Vroeger, nu klink ik echt als een serieuze, volwassen vrouw, kocht ik van mijn zuurverdiende geld alleen maar pockets. Het merendeel op het station in Zwolle en Hengelo, maar ook veel tweedehands. Gebruikt of niet, het ging (en het gaat nu nog steeds) mij om de inhoud.

Leesplezier

Een goed voorbeeld is onze kampeerrondreis naar Zuidelijk Afrika (Zambia, Botswana, Namibië en Zuid-Afrika). Gewapend met backpack en een e-reader kwam mijn grootste nachtmerrie ooit uit. Aangekomen op Schiphol kreeg ik met geen mogelijkheid mijn e-reader meer aan de praat. Ik zag het scenario al helemaal voor me: vier weken rondtrekken in de uitgestrekte natuur van Afrika zonder ook maar iets te lezen. Binnen no-time stond ik in de Ako en pakte lukraak een paar boeken die ik in een plastic tasje mee heb gesjouwd. Onze groepsgenoten vonden mij volgens mij maar grappig. Wie neemt er nu boeken mee op zo’n reis? Nou, ik kan je vertellen, na een week kwam men er tijdens de lange busritten toch achter dat een boek soms best handig kan zijn. En daar kwam al iemand met de vraag of hij een boek mocht lenen. Het gevolg? Iemand met heel veel leesplezier en ik een splinter nieuw boek van Isabel Allende (dat ook nog eens een prachtig boek is) vol met zand, zanderige bladzijden (het kleurt ook) vouwen en scheuren.

IMG_3968

En weet je wat? Het interesseert mij helemaal niets. Iedere keer als ik dit boek zie denk ik terug aan een prachtige reis en hoe meerdere mensen van dit boek hebben kunnen genieten. Daar doe je het toch voor?

Ergst toegetakelde boek

Mijn ergst toegetakelde boek is niet Eiland onder de zee van Isabel Allende, maar is van het nieuwste boek van Renate Dorrestein: Zeven soorten honger. Een bibliotheekboek nog wel… Het boek had ik geleend en in mijn tasje meegenomen. Onderweg naar huis heb ik nog even een bakje kersen gekocht en in hetzelfde tasje gestopt. Helaas was het bakje niet zo stevig als ik had gedacht met als gevolg: een nieuw boek compleet onder de vlekken! Met het schaamrood op de kaken ben ik teruggegaan naar de bibliotheek en aangeboden om het boek te vergoeden, maar dit was niet nodig (blijft gek toch?)..

Hoe gaan jullie om met jullie boeken?

11 thoughts on “Toegetakelde boeken (#50books vraag)

    1. Ja dat vond ik ook, terwijl ik ze ook echt geen ongelijk had gegeven wanneer ik het boek had moeten vergoeden. Het was ook nog eens een toptitel…
      Ik ga mijn best doen om elke week mee te doen! Leuk dat jij ook meedoet, ik kijk uit naar jouw antwoord op deze vraag :-)

  1. Ik ben best wel zuinig op mijn boeken. Ik gebruik altijd een boekenlegger.
    De ruggen zien er bij mij ook nooit nieuw meer uit als ik het boek uit heb, maar dat vind ik niet zo erg. Kan alleen niet tegen vlekken, ezelsoren, scheuren en onderstrepingen of opmerkingen in boeken. Als ik iets wil onthouden of een opmerking heb, dan pak ik een papiertje en schrijf dat op en leg dat bij de bijbehorende bladzijde.

    1. Op de een of andere manier raak ik boekenleggers altijd kwijt (ik gebruik ze gewoon niet consequent genoeg..). Ik zal ook niet snel schrijven in een boek trouwens. Koop jij wel ‘toegetakelde’ boeken?

  2. De ruggen kraak ik niet maar durf soms wel eens een ezelsoor te maken als er ergens een mooie zin of paragraaf staat die ik wil onthouden. Als ik die zin of paragraaf heb opgeschreven strijk ik de ezelsoor terug glad maar je blijft het natuurlijk wel zien.

  3. Ik was altijd enorm zuinig op mijn boeken; een kreuk in de kaft, een vlekje op een pagina of een vouw het brak mijn hart. Sinds ik echter veel meer tweedehands boeken koop ben ik veel relaxter: uiteindelijk gaat het om de inhoud van het boek en maakt zo’n deukje weinig verschil. Wat niet wegneemt dat ik het verschrikkelijk vind om een netjes boek uit te lenen en vol ezelsoren en vlekken terug te krijgen.. Als er beschadigingen in mijn boek zitten maak ik ze liever zelf :P

    1. Met boeken die aan mij worden uitgeleend ben ik altijd wel voorzichtiger, je weet immers niet hoe belangrijk het boek voor die ander is. Koop jij wel tweedehands boeken die beschadigd zijn, of laat je het dan liggen? Een deukje maakt inderdaad weinig verschil, maar gescheurde bladzijden vind ik ook zonde!

  4. Ik ben een heel voorzichtige lezer. Mocht er ooit toch eens een kreukje in komen zal ik daar niet wakker van liggen hoor. Dat is gewoon het bewijs dat een boek met plezier gelezen is. Al zal ik het zelf nooit bewust doen. Een bladwijzer in plaats van ezelsoren, geen stukken markeren of notities in de kantlijn (daar heb ik mijn notitieschriftjes voor), … Ik denk dat dat voorzichtig lezen voortkomt uit het feit dat ik vroeger enkel ontleende boeken las. Die waren niet van mij dus daar zorgde ik extra goed voor en eigenlijk ben ik dat naarmate mijn eigen collectie groeide gewoon blijven doen.

    1. Daar is ook helemaal niets mis mee! Ik zou ook nooit doelbewust een pagina vouwen, dan onthoud ik wel waar ik precies gebleven was (of ik laat het boek gewoon open liggen….;-))
      Maar ik vind het dan ook niet erg als het wel gebeurt. Daarentegen stel ik het wel op prijs als anderen niet laks met mijn boeken omgaan. Met zo’n reis in Afrika weet je gewoon dat dit gaat gebeuren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *