Romans

Hendrik Groen – Zolang er leven is

Ongeduldig heb ik reikhalzend uitgekeken naar het tweede deel van het geheime dagboek van Hendrik Groen. Ik was zo gecharmeerd van het eerste boek! Jammer was het eigenlijk wel een beetje dat ik erachter kwam dat Hendrik niet echt bestaat. Zou Zolang er leven is nog wel kunnen tippen aan deel 1?

zolangerlevenis

Het lezen van de eerste bladzijdes voelt alweer als thuiskomen. Het tweede deel is namelijk op dezelfde wijze opgebouwd als het eerste deel; dagelijks schrijft Hendrik over de gebeurtenissen in het verzorgingstehuis.

Maar niet alleen nieuwtjes uit het tehuis passeren de revue, ook regionaal, landelijk en wereldnieuws wordt niet onopgemerkt gelaten. Het dagboek van Hendrik is daarom niet alleen maar een dagboek, maar ook een moment om even stil te blijven staan bij alle gebeurtenissen die dat jaar hebben plaatsgevonden.

De beruchte Oud-maar-niet-dood-club bestaat gelukkig nog steeds. Na de dood van Eefje hebben de leden enkele nieuwe leden geworven die enorme aanwinsten blijken te zijn. De uitstapjes worden steeds origineler en ‘brave’ Hendrik lijkt wel een beetje verdwenen te zijn!

Ik heb het plan opgevat om eind februari met de club naar de Negenmaandenbeurs te gaan. Heel even maar hoor, gewoon om de verbaasde gezichten van al die zwangere vrouwen te zien als acht hoogbejaarden tussen de hightech kinderwagens door scharrelen. Daarna gaan we naar de Huishoudbeurs. Ik wil een wedstrijd uitschrijven wie de meeste gratis spullen kan verzamelen in een half uur. Het gaat per gewicht. Je mag niet meer dan één item van elk pakken Dus niet een hele stapel folders in je tas schuiven.

Directrice mevrouw Stelwagen zwaait ook nog steeds de scepter in het tehuis en de strijd tussen haar en de Oud-maar-niet-dood-club is nog steeds gaande. De strijd laait hevig op wanneer de club verneemt dat er sprake is van mogelijke sloop van het gebouw. De gedrevenheid van de oudjes is grappig, ontroerend maar zeker ook bewonderenswaardig. Het contrast met de medebewoners is dan ook groot. Wederom hebben de pestkoppen (mevrouw Slothouwer) en de notoire zeikerds een uitgebreide rol gekregen in het boek. Voor velen is dit wel herkenbaar of enigszins voor te stellen; het toverde dan ook geregeld een enorme glimlach op mijn gezicht.

Wederom heb ik enorm van het boek genoten, hoewel ik het eerste deel een stuk grappiger vond. Misschien komt dit ook wel doordat de oude bejaarden, vanzelfsprekend, veel te maken krijgen met verdriet en verlies. Vooral Hendrik heeft het in dit boek het moeilijk met verlies en kan zijn leven maar moeilijk weer oppakken. Daarbij bedenkt hij zich dat hij in plaats van een nieuw dagboek ook een roman kan schrijven. Een roman over twee oudere mannen die worden gebaseerd op hemzelf en zijn grote vriend Evert. Stiekem hoop ik dat Hendrik nog een dagboek schrijft, maar wellicht is een roman iets meer verfrissend en vernieuwend.

5 thoughts on “Hendrik Groen – Zolang er leven is

  1. Ik heb ook echt genoten van het eerste boek. Ben erg nieuwsgierig of het tweede boek me net zo bevalt, maar het klinkt alsof dat wel zo is (tenzij het misschien ook wel een beetje meer van hetzelfde is). Hij staat iig op mijn lijstje. Ben trouwens ook erg benieuwd naar wie de schrijver nu is…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *