Literatuur

Muidhond van Inge Schilperoord

Inge Schilperoord is forensisch psycholoog in onder andere het Pieter Baan Centrum. Daarnaast werkt ze onder andere als redacteur en recensent voor Psychologie Magazine en NRC Handelsblad. Muidhond  is haar ijzersterke debuutroman waarin ze in de huid kruipt van een pedofiel.

1Muidhond_9789057597152_VP

Jonathan wordt vrijgesproken van tbs vanwege gebrek aan bewijs. Hij trekt weer bij zijn moeder in huis waar de lange dagen voor zich uit strekken. Enigszins opgelucht, maar ook verontrust want doordat hij is vrijgesproken van tbs houdt dat ook in dat hij geen hulp meer krijgt om ‘beter’ te worden. Met de oefeningen die hij van de gevangenispsycholoog heeft gekregen gaat hij ijverig aan de slag; want hij wil beter worden.

Maar de dagen van Jonathan zijn lang en zijn astmatische moeder probeert hem een beetje te claimen. In haar uitzichtloze en eenzame bestaan snakt ze naar gezelschap. Iets wat Jonathan enorm benauwt en daardoor is hij vaak op stap met de hond in de duinen of is hij in zijn kamer bezig met de oefeningen. Hij schaamt zich voor hetgeen wat hij met zijn buurmeisje heeft gedaan, maar verliest al snel de controle wanneer hij het nieuwe buurmeisje ziet.

Een verwaarloosd en eenzaam meisje dat naar zijn gezelschap snakt; ze zoekt hem dan ook constant op en ondanks dat Jonathan in het begin nog afwijzend reageert, gaat hij al snel overstag. Ze houdt net als hij van dieren en samen gaan ze de muidhond bestuderen die Jonathan heeft gevangen. Op deze manier komt ze steeds dichter bij hem in de buurt, zonder dat ze weet dat Jonathan enorm zijn best moet doen om zich in te houden. Jonathan daarentegen is zich enorm bewust van de snijdende spanning, maar stelt zich juist bloot aan deze spanning om zichzelf te testen zodat hij beter kan worden. Maar is hij sterk genoeg om tegen deze grote verleiding weerstand tegen te bieden?

Hoe hoopvol Muidhond ook begint, al snel wordt het duidelijk dat het een neerwaartse spiraal is waarin Jonathan zich begeeft. Zonder professionele hulp lukt het hem maar moeilijk om zijn gedachtes en gevoelens onder controle te houden. Het weerloze nieuwe buurmeisje dat constant zijn gezelschap opzoekt werkt als olie op het vuur.

Jonathans kansloze strijd, zijn geworstel met zijn gevoelens en het uitzichtloze wereldje wekt medelijden én medeleven op. Hij heeft er zelf toch niet voor gekozen om zo te zijn? Juist deze persoon, die graag beter wil worden, zou hulp moeten krijgen. Maar door zijn vrijspraak heeft hij geen recht meer hier op. Het is bewonderenswaardig op welke wijze Schilperoord dit heeft beschreven. Ze is echt in huid gekropen van iemand die door de complete samenleving veracht wordt en heeft hem iets menselijks gegeven; een stem.

Het medelijden en medeleven gaat al snel over in walging wanneer Jonathan de controle lijkt te verliezen. De manier waarop hij het buurmeisje bekijkt is verschrikkelijk; de moedervlek achter haar oorlelletje en de zachte haartjes op haar arm. Dit is niet meer als aandoenlijk te bestempelen, maar als iets seksueels. Het doet mij denken aan de wanneer waarop Nabokov zijn Lolita beschreef Een beeld door de ogen van een pedofiel. Het is niet iets waar ik ontzettend vrolijk van word.

Muidhond is een naargeestig boek; een verhaal dat verschillende emoties oproept en je als lezer in een positie wordt gedwongen die onbehaaglijk en onbekend is. Het is vakkundig geschreven en raakt je recht in je hart. Een boek om niet te vergeten en dat je doet beseffen dat het ook mensen zijn die hier niet voor gekozen hebben.

5 thoughts on “Muidhond van Inge Schilperoord

  1. Ik was erg nieuwsgierig om te zien hoe jij als moeder tegen dit onderwerp aankijkt, en ben misschien wel een beetje verrast door je positieve insteek. Jij hebt natuurlijk Lolita ook als vergelijkingsmateriaal (ik niet) maar het lijkt me toch een extra heftig boek als je zelf kinderen hebt.
    Mooi hoe je het grotere geheel van het boek in het oog houdt, heb je recensie met veel plezier gelezen! :-)

  2. Npu ja, positief.. Het verschil voor mij zit hem in het feit dat Jonathan zelf beter wil worden en zijn geworstel met de oefeningen en het verlies van zijn controle vind ik dan lastig om te lezen. Hij wíl beter worden, maar het lukt hem natuurlijk niet alleen. Daarnaast is zijn thuissituatie ook niet echt eentje waar je vrolijk van wordt. Lastig onderwerp hoor.

  3. Nou ja, positief.. Het verschil voor mij zit hem in het feit dat Jonathan zelf beter wil worden en zijn geworstel met de oefeningen en het verlies van zijn controle vind ik dan lastig om te lezen. Hij wíl beter worden, maar het lukt hem natuurlijk niet alleen. Daarnaast is zijn thuissituatie ook niet echt eentje waar je vrolijk van wordt. Lastig onderwerp hoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *