Romans

De circusvrouw van Jelmer Jepsen

Vorige week zaterdag heb ik met mijn leesclubvriendinnen De circusvrouw van Jelmer Jepsen besproken. Al eerder las ik zijn debuutroman Vallen als het heet is en geen van zijn boeken hebben mij teleurgesteld. Waar Vallen als het heet is wat meer beladen en zwaarder is, is De circusvrouw meer ongedwongen.

IMG_0039.JPG

Dit komt voornamelijk door Margriet, een heerlijk impulsief personage waar je spontaan een glimlach van op je gezicht krijgt. Halsoverkop is Margriet samen met haar zoon Pim naar het zonovergoten Elba gevlucht. In Nederland laat ze haar man Hans en hun failliete pannenkoekenrestaurant achter. Hans is een type – veel willen, maar niets doen – en dan de ander de schuld geven. Margriet werkt zich de benen uit haar lijf, maar doordat Hans met alle winden meewaait en niet door pakt is hun financiële situatie een strop.

Onvermijdelijke consequenties

Wanneer ze met haar zoon Pim een bezoek brengt aan de kermis loopt ze Bruno Peppino tegen het lijf. Met zijn staartje, dikke buik maar met zijn ondeugende glimlach maakt hij iets in Margriet los, iets waardoor ze haar eigen situatie ineens haarfijn onder ogen ziet. En dan vooral de onvermijdelijke consequenties. Margriet onderneemt eindelijk actie om grip op haar leven te krijgen. Maar wanneer er plots iets gebeurt waardoor ze een kans krijgt om haar leven te ontvluchten aarzelt ze geen moment.

Sterke personages

Jepsen weet op haarfijne wijze personages te scheppen voor een verhaal vol humor, diepgang en excentriciteit. Daarbij steekt Margriet er met kop en schouders bovenuit. Uniek, eigengereid maar bovenal menselijk. Deze combinatie leidt tot hilarische momenten, maar zet je ook aan tot nadenken. Het is een genot om haar leerproces vanaf het moment dat ze haar passieve levensstijl erkent en omzet in assertiviteit mee te mogen maken. En dat maakt haar juist menselijk. De vrouw die vol twijfel en onzekerheid geen uitweg ziet in haar leven. Bruno Peppino helpt haar onbewust een keuze te maken, ondanks zijn heerlijke foute personage. Je ziet hem al snel voor je: kalend met een grijs staartje, een gouden kettinkje dat in zijn grijze (ietwat bezwete) borsthaar hangt boven een bierbuikje. De levens van Margriet en Bruno kunnen niet meer verschillen!

Vlotte schrijfstijl

Dat Jepsen beschikt over een vlotte schrijfstijl heeft hij nu weer bewezen. Net zoals bij Vallen als het heet is vlieg je ook in De circusvrouw door het verhaal; zonder dat je het beseft sla je de laatste bladzijde van het boek om. Het is een boek vol humor maar ook met een serieuze ondertoon over hoe je eigen leven weer de baas te zijn en gelukkig te worden en te blijven. Een echte aanrader!

5 thoughts on “De circusvrouw van Jelmer Jepsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *