Literatuur

Woesten van Kris van Steenberge

Elisabeth, de dochter van een smid, trouwt eind negentiende eeuw met een jonge arts Guillaume Duponselle. Het is een verstandige keuze. Guillaume is een jonge knappe arts, maar het wordt geen gelukkig huwelijk.

Acht maanden na de huwelijksvoltrekking bevalt Elisabeth van een tweeling. Het eerste jongetje, Valentijn, is een prachtige knul; een engeltje. Maar het tweede jongetje is zo misvormd dat zijn ouders vermoeden dat hij niet lang zal blijven leven. Het jongetje verbaast hen allen en blijft in leven maar nooit zal hij van zijn ouders een naam krijgen. Om deze reden gaat hij verder als Nameloos door het leven.

Nameloos gaat gesluierd door het leven, zo afstotelijk is zijn uiterlijk. Het doet mensen huiveren en zijn vader huivert misschien nog wel het meest. Hij wil dan ook niets van zijn zoon weten; het benadrukt de zwakte van Guillaume en de reden waarom hij geen chirurgijn kon worden; hij durft het geleerde niet in de praktijk toe te passen. Daarentegen is Valentijn zijn oogappeltje. Het contrast kan ook niet groter zijn.

Liefde kan Nameloos gelukkig wel vinden bij zijn moeder en broer. Ondanks dat Guillaume zijn zoons niet graag samen ziet spelen, helpt Nameloos zijn broer bij het maken van zijn huiswerk. In tegenstelling tot zijn broer is Nameloos namelijk erg intelligent. Maar dan breekt de tijd van WOI uit en zullen de levens van Guillaume, Elisabeth en ook van hun zoons op uiteenlopende wijzen veranderen.

IMG_9131

Woesten is opgedeeld in vier delen, ieder deel is vanuit een ander perspectief geschreven. Het begint met het (eenvoudige) leven van Elisabeth. Ze vertelt over de band met haar zwijgzame vader, haar liefde voor Hendrik en haar ontmoeting met Guillaume. Ze vindt hem rustig maar aardig en hij blijkt ook nog eens arts te zijn. In het dorpje Woesten neemt het roddelcircuit toe, want wat moet een knappe arts met een dochter van een smid? Al gauw vervult Guillaume als huisarts een prominente plek in de samenleving.

Na de geboorte van de tweeling blijkt Guillaume niet de man te zijn waar Elisabeth mee getrouwd dacht te zijn. Het gezin vervreemdt totaal van elkaar met desastreuze gebeurtenissen ten gevolg. De lezer wordt getrakteerd op een inkijkje in de gedachten van Valentijn en Nameloos. De een geobsedeerd door zijn mooie uiterlijk, de andere is ingetogen en bescheiden. Voor een tweeling kan het verschil niet groter zijn. We lezen hoe zij gevormd zijn door hun opvoeding; het gebrek aan vaderliefde of juist de constante aandacht van je vader.

Het zoemende geroddel van de inwoners van het dorpje Woesten. Zij die het beter weten en hun nieuwsgierigheid niet onder banken of stoelen steken. De benauwdheid van het dorpje, het kluizenaarsleven van Nameloos. Het ontwrichte huwelijk van Guillaume en Elisabeth. Valentijn die door iedereen op een voetstuk wordt geplaatst en hoe hem dat vormt. Dit alles maakt Woesten tot een tragisch verhaal, gevoelig geschreven in een prachtige Vlaamse schrijfstijl dat een ieder meesleept in terug in de tijd.

3 thoughts on “Woesten van Kris van Steenberge

  1. Wat een mooie recensie! :-) Ik was ook zo gegrepen door de prachtige, Vlaamse schrijfstijl. Ik snap nog steeds niet dat dit niet een mega-bestseller is geworden..!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *