Literatuur

Eva Kelder – Het leek stiller dan het was

Op Vlieland groeit Seije op bij haar alleenstaande moeder Fenna. Ze voelt zich buitenstaander op het kleine Waddeneiland, en alleen haar beste vriend Teun lijkt haar te bereiken en begrijpen. Uren struinen ze door de duinen; zilte lucht in de longen, blote voeten in het zand, en later ook de roes van net te veel drank en feestjes tot het ochtendgloren. Intussen lijkt Fenna te vergeten haar dochter op te voeden. Na een ingrijpende gebeurtenis grijpt Seije de kans om het eiland te verlaten en in Edinburgh te gaan studeren. Haar groeiende ambitie en een nieuwe liefde voeren haar zelfs nog verder van het eiland, naar New York. Kan ze haar angsten en onzekerheden van zich afschudden nu haar wereld groter wordt? Hoe strak kan de boog staan voor hij knapt? Het leek stiller dan het was is een even gevoelig als krachtig debuut over liefde en vriendschap, over loslaten, weggaan en weer terugkeren. Over waarom opgroeien op een eiland even vrij als verstikkend kan voelen, even geborgen als onveilig.

20141124 Het leek stiller dan het wasHet leven op een Nederlands eiland heeft mij altijd aangetrokken. De ruimte, de wind en de rust. Het blijkt niet zo aantrekkelijk te zijn als het voor buitenstaanders lijkt. Seije groeit op op Vlieland en weet als geen ander hoe verstikkend dit kan zijn. Dit komt voornamelijk door haar moeder Fenna waarvan ze geen tot weinig aandacht krijgt. Ook haar klasgenoten laten haar links liggen waardoor ze op het eiland maar één echte vriend lijkt te hebben; Teun.

Het lijkt alsof Seije het haarzelf niet gunt om te leven. Ze ondergaat het leven, maar maakt er geen onderdeel van uit. Wanneer ze gaat studeren in Edinburgh is ze hoopvol gestemd dat het allemaal beter zal worden. Maar kan het leven beter worden wanneer je passief aan de zijlijn blijft staan en je laat sturen door de mensen om je heen? Wederom steekt haar onzekerheid de angst om te leven de kop op.

“Ik wilde zijn goedkeuring en zijn vernedering, ik wilde opgenomen worden en weggeduwd, in elkaar grijpen, samenvallen en geliefkoosd worden, getergd, getroost, en verketterd. Ik wilde wat ik kende, wat de illusie bood van veilig en vertrouwd.”

Seije vertrekt naar New York waar ze een goede baan aangeboden heeft gekregen. De angst om altijd de kleine Seije van het eiland te blijven is staat in schril contrast met het immense drukke New York. Een confrontatie is dan ook onvermijdelijk. Ze moet zichzelf zien te vinden om te overleven.

Het leek stiller dan het was is kwetsbaar en puur, als lezer word je meegenomen in de melancholieke sfeer en de droefheid die het leven van Seije lijken te beheersen. Dit is met zoveel gevoel en voorzichtigheid gedaan dat het boek je midden in het hart raakt.

3 thoughts on “Eva Kelder – Het leek stiller dan het was

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *