Romans en literatuur

De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje

De titels van de boeken van Jonas Jonasson zijn net zo vreemd als het verhaal zelf. Eerder debuteerde hij met het boek ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween’, waarvan er meer dan 6 miljoen exemplaren zijn verkocht. Een regelrechte bestseller dus. Zijn tweede boek ‘De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje’ is al een tijdje geleden uitgekomen, maar ik heb het pas onlangs gelezen.

20140823 Geniale bommenmeisje

Ondanks dat ik niet echt had genoten van zijn debuut (volgens mij ben ik één van de weinigen..), wilde ik een tweede poging niet uit de weg gaan. Wat maakt zijn boeken zo succesvol?

De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje

De veertienjarige Nombeko Mayeki werkt al negen jaar bij de latrines van de grootste sloppenwijk van Zuid-Afrika, maar dit houdt niet in dat ze dom is. Eigenlijk heeft ze een bijzonder talent, ze is super intelligent en kan rekenen als de beste. Hierdoor valt ze op en schopt het al op jonge leeftijd tot chef van de latrines. Ze leert lezen en komt via diverse ongelukkige situaties in dienst bij een ingenieur die verantwoordelijk is voor het nucleaire programma van Zuid-Afrika. Haar avontuur zet ze voort in Zweden waar ze nog meer bijzondere personages ontmoet en in ingewikkelde, absurde avonturen terechtkomt.

Wat ik er van vond

Net zoals ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween’ is het verhaal zo onrealistisch en absurd dat het weinig diepgang kent. Het is meer een langdradig sprookje dat beschrijvend wordt beschreven. Het verhaal begint met het leven van Nombeko in Zuid-Afrika. Het leven van het jonge meisje is hard, maar door haar wijsheid weet ze het nog ver te brengen. Maar hoeveel pech kan iemand hebben om dan toch uiteindelijk bij iemand in dienst te moeten gaan om een schuld te vereffenen? En hoe onrealistisch kan het zijn dat ze de ingenieur (on)gevraagd adviseert over de nucleaire wapens? En hoe absurd kan het zijn dat ze per ongeluk in het bezit komt van een ongeregistreerde atoombom?

Dat zijn de boeken van Jonas Jonasson; wanneer je denkt dat het niet gekker kan, weet hij er toch weer een fantasierijke wending in te verwerken. Dit soort wendingen zijn helaas niet aan mij besteed, op de een of andere manier kan ik mijzelf er minder in vinden.

Zijn schrijfstijl is daarentegen wel prettig, het leest gemakkelijk, maar toch vind ik het jammer dat het verhaal zo beschrijvend wordt beschreven. Het is haast plastisch, want er komen geen tot weinig emoties en gevoelens in het verhaal voor. Ook door het ontbreken van dialogen of monologen met enige diepgang heeft het verhaal mij behoorlijk verveeld.

Nee, na twee pogingen weet ik het zeker. Met de volgende hype van Jonas Jonasson ga ik niet mee.

 

10 thoughts on “De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje

    1. Ik heb het idee dat de meeste mensen erg positief zijn en ik kan ook wel begrijpen waarom. Het boek staat natuurlijk bol van de avonturen en dat leest gemakkelijk weg. Ben benieuwd wat jij er van gaat vinden!

  1. Bij zijn eerste boek had ik ook mijn bedenkingen, alhoewel het mijn genre niet is, kan ik mij wel vinden in zijn schrijfstijl, de zwarte humor, het absurde…
    Maar zo te lezen, zal zijn 2e boek ook niks voor mij zijn.

    1. Op zich houd ik ook wel van absurde verhalen, maar op de een of andere manier kan ik mij helemaal niet vinden in zijn verhalen. Het is zo plastisch, zo gevoelloos. Als je niet genoten hebt van zijn eerste boek, zal dit boek je ook niet echt bevallen denk ik..

  2. Ik heb genoten van beide boeken, zie het tijdens het lezen als een film voor me. Gelukkig mag je allemaal je eigen mening hebben… Ii kijk uit naar je volgende recensie Sue. Veel leesplezier

  3. Ook ik durf het bijna niet te zeggen dat ik niet zo onder de indruk was van die 100-jarige man. Ik heb het bommenmeisje wel in mijn bezit, maar twijfel al heel lang of ik het wel wil lezen. Jij maakt de keuze om eerst wat andere boeken te lezen, veel makkelijker voor mij :)

  4. Grappig hoe jouw mening zo verschilt van de mijne. Ik vond de 100-jarige man inderdaad ook niet zo, maar dat lag aan mijn leesvolgorde.
    Ik denk dat De fakir in de Ikea-kast ook niet aan jou is besteed; ook zo absurd en bizar ge- en beschreven ;-)
    Maar ik heb met veel plezier je recensie gelezen. Goed dat je zo goed ingaat op het vraagstuk die je jezelf stelt. Top!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *