Algemeen

Het beste boek van 2012

Ik moet eerlijk bekennen dat mijn geheugen soms een verschrikkelijke zeef is. Mijn hoofd zit vol en alleen bepaalde zaken vinden mijn hersenen interessant genoeg om te onthouden. Typisch is het dan wanneer het juist de meest nutteloze feitjes zijn waar mijn hersenen de voorkeur aan geven. Why?

Dus ik heb dit ook met de boeken die ik lees. Een bijkomend voordeel is dat ik van de meeste thrillers twee keer van de who-dunnit kan genieten. Maar af en toe lees ik een roman die ik nooit zal vergeten. Zo zal ik het verhaal nooit vergeten van het beste boek dat ik in 2012 heb gelezen; Het negerboek van Lawrence Hill.

Het-negerboek

Het Negerboek van Lawrence Hill

Het Negerboek, zoals de spraakmakende titel duidelijk maakt, gaat over de slavernij in de zeventiende eeuw. Amaniti woont met haar liefdevolle ouders in Afrika, wanneer haar leven bruut verstoord wordt als ze gevangen wordt genomen en op de boot wordt gezet naar Amerika. Het is een barre tocht vol ontberingen. Ze kent slechts enkele mensen van gezicht, maar voor de rest is ze volledig op zichzelf aangewezen. Ondanks dat maakt de slimme Amaniti tijdens de tocht al snel naam. Haar moeder was een vroedvrouw en heeft Amaniti de fijne kneepjes van het vak al op jonge leeftijd aangeleerd en tijdens de tocht biedt ze mensen al hulp waar mogelijk.

Na een verschrikkelijke eindeloze boottocht komt ze in Amerika aan waar ze uiteindelijk op een plantage te werk wordt gesteld. Het zware leven op de plantage speelt Amaniti parten. De angst en eenzaamheid probeert ze boven te blijven door zo weinig mogelijk op proberen te vallen. Maar haar hunkering naar kennis is groot en door haar wilskracht lukt het haar om de taal eigen te maken en uiteindelijk te leren lezen en schrijven.

Met haar intelligentie en haar rol als vroedvrouw krijgt Amaniti veel invloed op de diverse plantages en bekleedt een belangrijke positie binnen de gemeenschap. Een dreigend gevaar voor de slavendrijver en op alle fronten wordt Amaniti tegengewerkt om haar droom te realiseren: terugkeren naar Afrika. Wederom bewijst Amaniti een enorme wilskracht te bezitten en wanneer het einde van de slavernij in zicht komt, riskeert ze alles om Afrika nog één keer terug te zien en te voelen. Want Amaniti is Afrika.

Wat ik van het boek vond

Met Het Negerboek heeft Lawrence Hill een ijzersterke roman neergezet dat zowel fictie als non-fictie in zich heeft. De personen in het boek zouden bestaan kunnen hebben. Hun ongeluk, verdriet en de pogingen om binnen de opgelegde beperkingen eigen geluk te creëren is bewonderenswaardig. Het contrast tussen strijdlustigheid van Amaniti tegen de passiviteit van andere slaven is groot.

De emotionele achtbaan begint al wanneer Amaniti vastgeketend door Afrika naar de kust wordt gebracht om vervoerd te worden overzee. De ontberingen,vernederingen en de onwetendheid laat geen lezer koud. Het zorgt voor kippenvel en een enorm gevoel van machteloosheid. Onrechtvaardigheid en de enorme bekrompenheid van mensen in die tijd kunnen we ons nu niet meer voorstellen. In Amerika aangekomen ontwikkelt Amaniti zich tot een intelligente vrouw die zich binnen de beperkte kaders zoveel mogelijk probeert te ontplooien. Ondanks dat ze naast geluk ook veel verdriet ervaart, laat ze zich niet uit het veld slaan en blijft strijden.

Het is een aangrijpend boek. Door de personages en de schrijfstijl, maar ook juist omdat het zo realistisch is. Lawrence Hill heeft dit met grote precisie en nauwkeurigheid uitgewerkt. Het verhaal van Amaniti is op geen enkel moment saai of langdradig. Het Negerboek is een boek dat niet alleen het verhaal van Amaniti beschrijft en haar stem laat horen, maar het beschrijft zoveel meer.

Ondanks dat mijn geheugen één grote zeef is, blijft dit verhaal altijd kleven. En weet je wat? Ik ben er blij om.

 Waardering *****

9 thoughts on “Het beste boek van 2012

    1. Kleefkracht, mooi uitgedrukt! Sommige boeken blijven inderdaad maar eventjes hangen en sommige, zoals Het Negerboek, blijven je altijd bij.

      Heb jij dat ook met een bepaald boek?

  1. Normaal gesproken ben ik van de meeste boeken ook kwijt waar het ook al weer over ging, maar verhalen die zo’n indruk op mij hebben gemaakt blijven wel bij. Dit is er eentje van. De Nachtploeg van Natsuo Kirino vond ik bijvoorbeeld ook geweldig. Een heerlijke thriller met een verrassend verhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *