Romans en literatuur

Benoîte Groult – Zout op mijn huid

Het is ’s ochtends vroeg wanneer ik in warme Griekse ochtendzon Zout op mijn huid uit mijn strandtas haal om te lezen. Met een klein briesje en het zachte kabbelen van de golven creëer ik onbewust een perfecte omgeving voor dit boek.  Want Zout op mijn huid blijkt niet zomaar een boek te zijn. Het is een prachtige, meeslepende roman over een grenzeloze, maar onmogelijke liefde tussen twee mensen.

zoutopmijnhuid

Het verhaal wordt geschreven in de ik-vorm. Ik maak op de eerste pagina kennis met George; een intellectuele welopgevoede Parisienne. Ze beschrijft haar kindertijd en het moment dat Gauvain, zonder dat zij het beiden wisten, in haar hart voorgoed een plaats veroverde. Gauvain  is een arme boerenzoon en een man van weinig woorden. Voorbestemd om jarenlang de zee te trotseren op zoek naar de beste vis. Hun levens bevinden zich zo dicht, maar tegelijkertijd zo ver uit elkaar dat het niet mogelijk lijkt samen een leven op te bouwen.

In de warme middagzon lees ik gretig door, neem geen tijd om een verkoelende duik in zee te nemen. Ik beleef het verhaal. Ik kan de enorme woeste aantrekkingskracht tussen Gauvain en George bijna voelen, aanraken. Ik schud driftig mijn hoofd, waarom kan liefde onmogelijk zijn?

George en Gauvain trouwen allebei met iemand anders, maar de aantrekkingskracht die zij op elkaar uitoefenen is door niets of niemand te breken. Zij blijven onweerstaanbaar voor elkaar en genieten van elke minuut dat zij bij elkaar mogen zijn. Het afscheid, de onwetendheid wanneer zij elkaar weer kunnen treffen, ontroert mij diep. De kille leegte die achterblijft wanneer de helft van je ziel voor een onbepaalde tijd uit je leven glipt. Hartverscheurend.

Ondanks de maatschappelijke barrières blijven George en Gauvain onlosmakelijk met elkaar verbonden. Benoîte Groult heeft mij met deze prachtige roman geraakt. Naast haar mooie schrijfstijl kon ik haar directheid en humor ook waarderen.

Eindelijk, tegen de ochtend liggen we uitgeteld neer en in stilte zeg ik dank, met zijn nog mollige vogel in mijn hand geklemd. Gauvain is zoals gewoonlijk midden in een zin in slaap gevallen en het lieve vogeltje ligt in zwijm. Bij het wakker worden heb ik in het kommetje van mijn hand alleen nog een zacht frietje over dat onder in de pan is blijven liggen.

In de middag sla ik de laatste bladzijde om en heb tranen in mijn ogen. Langzaam strek ik mij uit en wandel langs de kust. Langs de zee waar Gauvain zo van hield.

“George, schrijf je ons verhaal nog een keer op? Vraagt Gauvain tot haar grote verbazing enkele dagen later.”  

Zou het dan toch een autobiografie zijn geweest?

Waardering *****

4 thoughts on “Benoîte Groult – Zout op mijn huid

    1. Bedankt! Hoewel het niet mijn bedoeling is om het boek te verkopen ;-)
      Normaal gesproken houd ik ook niet zo van romantische boeken, maar door de schrijfstijl vind ik het een erg goed boek.
      Het verhaal heeft nog dagenlang in mijn hoofd gespookt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *