Literatuur

Tommy Wieringa – Dit zijn de namen

Ik vind het moeilijk een recensie te schrijven van een boek waar ik niet zo erg van heb genoten. ‘Dit zijn de namen’ van Tommy Wieringa is door vele kritische lezers als zeer positief bestempeld. Aan de ene kant vind ik dat begrijpelijk. De taal die auteur Tommy Wieringa gebruikt is sierlijk, vloeiend en makkelijk te volgen. De verhaallijnen zorgen voor het aanzwengelen van een filosofische gedachtegang bij de lezer, waarbij godsdienst en eenzaamheid voor mijn gevoel de hoofdrol toegespeeld hebben gekregen.

download (2)

‘Dit zijn de namen’ luidt de titel. De namen van wie? Al snel blijkt het te gaan om de namen van een groep vluchtelingen die op zoek zijn naar een betere wereld. Vol vertrouwen hebben zij hun leven in de handen van mensensmokkelaars gelegd. Met als gevolg dat zij nu in een eindeloos vlakke steppe aan het zwerven zijn. De groep bestaat uit een diversiteit aan mensen. Zo hebben we bijvoorbeeld de Ethiopiër, de lange man en de stroper. Al maandenlang doorkruisen zij de steppe, waarbij zij grote ontberingen ondergaan. Tijdens de reis wordt de groep alsmaar kleiner door de honger en zelfs door moord.

Uiteindelijk belandt de groep in Michailopol, een stad net buiten de Sovjet Unie. Daar krijgen de overgebleven groepsleden te maken met Pontus Beg. Een politieinspecteur die de lezer al heeft leren kennen. Pontus is een eenzame, cynische man die maar weinig beleeft in zijn leven. Het is zijn taak te achterhalen waar de groep vluchtelingen vandaan komt en waarom ze in vredesnaam een hoofd in hun bagage meeslepen.

Pontus vult zijn dagen naast zijn werk met andere dingen. Bij gebrek aan spannende ontwikkelingen om routine te onderbreken, gaat Pontus op zoek naar zijn roots. Hij verdiept zich in het Jodendom en is al snel kind aan huis bij de allerlaatste Jood die in Michailopol woont; een rabbijn. De lezer wordt meegenomen in zijn zoektocht naar zijn oorsprong. En juist op dat moment raakt Tommy mij als lezer kwijt.

De eentonige en eenzame monologen van Pontus vervelen mij op den duur en ook de andere personages zorgen bij mij niet voor een prikkel om enthousiast te raken. De reis die de groep vluchtelingen maakt, wordt vanuit een paar personages beschreven, maar voor mijn gevoel blijft dit oppervlakkig. Misschien is het juist een bewuste keuze van Wieringa, maar dit is niet voor mij weggelegd. Een goed boek zorgt er bij mij voor dat ik minimaal bij een personage een klik kan voelen. Een personage waar ik begrip voor kan opbrengen en waarbij ik compassie en empathie creëer.

Ik waardeer een boek altijd op basis van de vraag: ‘Zou je dit boek aan kunnen raden?’. Helaas moet ik bij ‘Dit zijn de namen’ hier ontkenndend op antwoorden. Nee, ik zou het niet aanraden.

Waardering **

4 thoughts on “Tommy Wieringa – Dit zijn de namen

  1. Bij dit boek stel ik mij toch heel wat voor. Hij staat hier nog in de kast om gelezen te worden. Ben benieuwd of ik me uiteindelijk bij jouw mening aansluit.

    1. Ik ben ook benieuwd wat je er van gaat vinden! Dit boek is door velen als positief bestempeld en aan de ene kant kan ik dat ook wel begrijpen. Maar het is niet mijn soort boek. Ik werd niet meegezogen in het verhaal, het raakte mij niet..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *