Roman

Hanna Bervoets – Alles wat er was

Vol smart zat ik te wachten tot ik eindelijk kon beginnen in Alles wat er was van Hanna Bervoets. Via diverse social media had ik al vernomen hoe ‘verbluffend’ en ‘meeslepend’ het verhaal was. De quotes logen er niet om; dit boek moest ik gewoon gelezen hebben, anders zou ik compleet buiten de boot vallen.

download (5)

Met dank aan uitgeverij Atlas heb ik een recensieboek ontvangen. Bij het uitpakken van het pakketje bewonderde ik mij over de kaft. Een zwarte kaft met witte kaders. Bij het openslaan van het boek, wordt er een stuk oranje binnenkaft zichtbaar. Perfect! Dit past precies bij alle lovende kreten die ik heb gehoord.

Het verhaal gaat over acht mensen die zijn opgesloten in een basisschool. Op zondagmiddag zijn zij naar de basisschool gekomen om opnamen te maken van een wetenschapsprogramma. Een plotselinge knal zorgt ervoor dat zij  bevelen van de autoriteiten op moeten volgen. Er is geen contact met de buitenwereld mogelijk en de groep mensen moet zich staande houden op een hevig slinkende voedselvoorraad.

Het verhaal wordt verteld door Merel en het boek begint direct bij dag 91. Dit zorgt bij mij al direct voor wat verwarring, maar daarnaast ook een stukje nieuws-gierigheid. Vol enthousiasme las ik door, omdat ik graag het moment supreme wilde lezen van de daadwerkelijke knal en de oorzaak daarvan!

De hoofdstukken zijn dagen die verstrijken, maar dit loopt niet in chronologische volgorde. Naarmate het verhaal vordert, slaat de verwarring bij Merel maar daardoor ook zeker bij de lezer toe. De onderlinge intriges, verwarring en onstabiliteit zorgen ervoor dat niets meer was wat het was. Of juist wel? Geen idee,  ik denk niet dat ik er ooit achter zal komen.

Om eerlijk te zijn was ik nogal kritisch toen ik de laatste bladzijde had gelezen. In een sneltreinvaart heb ik de laatste hoofdstukken gelezen, in de hoop dat er een einde zou komen aan de verwarring. Maar het tegendeel is minder waar, was dat alles wat er was?

Nee, ik houd niet van open eindes. Ik houd van verhalen waar ik geen einde meer bij hoef te verzinnen en waarbij de clue duidelijk is. Dit boek zou ik niet positief beoordelen. Echter heeft het verhaal mij de afgelopen week nog meerdere malen door het hoofd gespookt en het verhaal is van het ‘even’ laten bezinken nu al een week aan het bezinken. Blijkbaar is dit verhaal toch onder mijn huid gaan zitten en moet ik mij er toch bij neerleggen; dit is alles wat er was.

Waardering ****

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *